τεκόμενος δʼ ἔκανε, φόνιον αἷμα τλάς. Θησεύςεὔφημα φώνει.

Ἀμφιτρύωνβουλομένοισιν ἐπαγγέλλῃ. Θησεύςὦ δεινὰ λέξας.

Ἀμφιτρύωνοἰχόμεθʼ οἰχόμεθα πτανοί.Θησεύςτί φῄς; τί δράσας;

Ἀμφιτρύωνμαινομένῳ πιτύλῳ πλαγχθεὶς ἑκατογκεφάλου τε βαφαῖς ὕδρας. ΘησεύςἭρας ὅδʼ ἁγών· τίς δʼ ὅδʼ οὑν νεκροῖς, γέρον;

Ἀμφιτρύωνἐμὸς ἐμὸς ὅδε γόνος ὁ πολύπονος, ὃς ἐπὶ δόρυ γιγαντοφόνον ἦλθεν σὺν θεοῖ- σι Φλεγραῖον ἐς πεδίον ἀσπιστάς. Θησεύςφεῦ φεῦ· τίς ἀνδρῶν ὧδε δυσδαίμων ἔφυ;

Ἀμφιτρύωνοὐκ ἂν εἰδείης ἕτερον πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν τε θνατῶν. Θησεύςτί γὰρ πέπλοισιν ἄθλιον κρύπτει κάρα;

Ἀμφιτρύωναἰδόμενος τὸ σὸν ὄμμα καὶ φιλίαν ὁμόφυλον αἷμά τε παιδοφόνον. Θησεύςἀλλʼ, εἰ συναλγῶν γʼ ἦλθον, ἐκκάλυπτέ νιν.

Ἀμφιτρύωνὦ τέκνον· πάρες ἀπʼ ὀμμάτων πέπλον, ἀπόδικε, ῥέθος ἀελίῳ δεῖξον. βάρος ἀντίπαλον, δακρύοις συναμιλλαταί, ἱκετεύομεν ἀμφὶ γενειάδα καὶ γόνυ καὶ χέρα σὰν προπίτνων, πολιόν τε δάκρυον ἐκβάλλων· ἰὼ παῖ, κατά- σχεθε λέοντος ἀγρίου θυμόν, ὡς βρόμον ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον ἐξάγῃ, κακὰ θέλων κακοῖς συνάψαι, τέκνον.