τοσοῦτον ἴσθι τῶν κακῶν· τὰ δʼ ἄλλʼ ἔα. Ἡρακλῆςἀρκεῖ σιωπὴ γὰρ μαθεῖν ὃ βούλομαι; Ἀμφιτρύωνὦ Ζεῦ, παρʼ Ἥρας ἆρʼ ὁρᾷς θρόνων τάδε; Ἡρακλῆςἀλλʼ ἦ τι κεῖθεν πολέμιον πεπόνθαμεν; Ἀμφιτρύωντὴν θεὸν ἐάσας τὰ σὰ περιστέλλου κακά. Ἡρακλῆςἀπωλόμεσθα· συμφορὰν λέξεις τινά. Ἀμφιτρύωνἰδού, θέασαι τάδε τέκνων πεσήματα. Ἡρακλῆςοἴμοι· τίνʼ ὄψιν τήνδε δέρκομαι τάλας; Ἀμφιτρύωνἀπόλεμον, ὦ παῖ, πόλεμον ἔσπευσας τέκνοις. Ἡρακλῆςτί πόλεμον εἶπας; τούσδε τίς διώλεσε; Ἀμφιτρύωνσὺ καὶ σὰ τόξα καὶ θεῶν ὃς αἴτιος. Ἡρακλῆςτί φῄς; τί δράσας; ὦ κάκʼ ἀγγέλλων πάτερ. Ἀμφιτρύωνμανείς· ἐρωτᾷς δʼ ἄθλιʼ ἑρμηνεύματα.