ὠδῖνα τέκνων, πρέσβυς ὑστέρῳ ποδὶ πικρὰν διώκων ἤλυσιν πάρεσθʼ ὅδε.

ἈμφιτρύωνΚαδμεῖοι γέροντες, οὐ σῖγα σῖ- γα τὸν ὕπνῳ παρειμένον ἐάσετʼ ἐκ- λαθέσθαι κακῶν;

Χορόςκατὰ σὲ δακρύοις στένω, πρέσβυ, καὶ τέκεα καὶ τὸ καλλίνικον κάρα.

Ἀμφιτρύωνἑκαστέρω πρόβατε, μὴ κτυπεῖτε, μὴ βοᾶτε, μὴ τὸν εὔδιʼ ἰαύονθʼὑπνώδεά τʼ εὐνᾶςἐγείρετε.

Χορόςοἴμοι. φόνος ὅσος ὅδʼ

Ἀμφιτρύωνἆ ἆ, διά μʼ ὀλεῖτε.

Χορόςκεχυμένος ἐπαντέλλει.

Ἀμφιτρύωνοὐκ ἀτρεμαῖα θρῆνον αἰ- άξετʼ, ὦ γέροντες; ἢ δέσμʼ ἀνεγειρόμενος χαλάσας ἀπολεῖ πόλιν, ἀπὸ δὲ πατέρα, μέλαθρά τε καταράξει.

Χορόςἀδύνατʼ ἀδύνατά μοι.

Ἀμφιτρύωνσῖγα, πνοὰς μάθω· φέρε πρὸς οὖς βάλω.

Χορόςεὕδει;

Ἀμφιτρύωνναί, εὕδει ὕπνον γʼ ἄυπνον ὀλόμενον, ὃς ἔκανεν ἄλοχον, ἔκανε δὲ τέκεα, τοξήρει ψαλμῷ τοξεύσας.

Χορόςστέναζέ νυν —

Ἀμφιτρύωνστενάζω.