ἄκουε δή νυν· καὶ γὰρ οὐκ ἄκοντί μοιδίδως ἔπαινον ὧν ἔγωγε βούλομαιφίλων ἀληθῆ καὶ δίκαιʼ εἰπεῖν πέρι.ὁρᾷς τὸν ἁβρόν, οὗ βέλος διέπτατο;Καπανεὺς ὅδʼ ἐστίν· ᾧ βίος μὲν ἦν πολύς,ἥκιστα δʼ ὄλβῳ γαῦρος ἦν· φρόνημα δὲοὐδέν τι μεῖζον εἶχεν ἢ πένης ἀνήρ,φεύγων τραπέζαις ὅστις ἐξογκοῖτʼ ἄγαντἀρκοῦντʼ ἀτίζων· οὐ γὰρ ἐν γαστρὸς βορᾷτὸ χρηστὸν εἶναι, μέτρια δʼ ἐξαρκεῖν ἔφη.φίλοις τʼ ἀληθὴς ἦν φίλος, παροῦσί τεκαὶ μὴ παροῦσιν· ὧν ἀριθμὸς οὐ πολύς.ἀψευδὲς ἦθος, εὐπροσήγορον στόμα,ἄκραντον οὐδὲν οὔτʼ ἐς οἰκέτας ἔχωνοὔτʼ ἐς πολίτας. τὸν δὲ δεύτερον λέγωἘτέοκλον, ἄλλην χρηστότητʼ ἠσκηκότα·νεανίας ἦν τῷ βίῳ μὲν ἐνδεής,πλείστας δὲ τιμὰς ἔσχʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονί.φίλων δὲ χρυσὸν πολλάκις δωρουμένωνοὐκ εἰσεδέξατʼ οἶκον ὥστε τοὺς τρόπουςδούλους παρασχεῖν χρημάτων ζευχθεὶς ὕπο.τοὺς δʼ ἐξαμαρτάνοντας, οὐχὶ τὴν πόλινἤχθαιρʼ· ἐπεί τοι κοὐδὲν αἰτία πόλιςκακῶς κλύουσα διὰ κυβερνήτην κακόν.ὁ δʼ αὖ τρίτος τῶνδʼ Ἱππομέδων τοιόσδʼ ἔφυ·παῖς ὢν ἐτόλμησʼ εὐθὺς οὐ πρὸς ἡδονὰςΜουσῶν τραπέσθαι πρὸς τὸ μαλθακὸν βίου,ἀγροὺς δὲ ναίων, σκληρὰ τῇ φύσει διδοὺςἔχαιρε πρὸς τἀνδρεῖον, ἔς τʼ ἄγρας ἰὼνἵπποις τε χαίρων τόξα τʼ ἐντείνων χεροῖν,