ναν, τέκνων ἄπαιδα.

Ἄδραστοςπροσάγετε τῶν δυσπότμωνσώμαθʼ αἱματοσταγῆ,σφαγέντας οὐκ ἄξιʼ οὐδʼ ὑπʼ ἀξίων,ἐν οἷς ἀγὼν ἐκράνθη.Χορός— δόθʼ, ὡς περιπτυχαῖσι δὴχέρας προσαρμόσασʼ ἐμοῖςἐν ἀγκῶσι τέκνα θῶμαι.Ἄδραστοςἔχεις ἔχεις.Χορός— πημάτων γʼ ἅλις βάρος.Ἄδραστοςαἰαῖ.Χορόςτοῖς τεκοῦσι δʼ οὐ λέγεις;Ἄδραστοςἀίετέ μου.Χορόςστένεις ἐπʼ ἀμφοῖν ἄχη.Ἄδραστοςεἴθε με Καδμείων ἔναρον στίχες ἐν κονίαισιν.Χορός— ἐμὸν δὲ μήποτʼ ἐζύγηδέμας ἐς ἀνδρὸς εὐνάν.

Ἄδραστοςἴδετε κακῶν πέλαγος, ὦματέρες τάλαιναι τέκνων.Χορός— κατὰ μὲν ὄνυξιν ἠλοκίσμεθʼ, ἀμφὶ δὲσποδὸν κάρᾳ κεχύμεθα.Ἄδραστοςἰὼ ἰώ μοί μοι·κατά με πέδον γᾶς ἕλοι,διὰ δὲ θύελλα σπάσαι,