στεναγμάτων κλύουσαι. Χορός — ὦ παῖδες, ὦ πικρὸν φίλων προσηγόρημα ματέρων, προσαυδῶ σε τὸν θανόντα. Ἄδραστος ἰὼ ἰώ. Χορός τῶν γʼ ἐμῶν κακῶν ἐγώ. Ἄδραστος αἰαῖ. Χορός Ἄδραστος ἐπάθομεν ὤ Χορός τὰ κύντατʼ ἄλγη κακῶν. Ἄδραστος ὦ πόλις Ἀργεία, τὸν ἐμὸν πότμον οὐκ ἐσορᾶτε; Χορός — ὁρῶσι κἀμὲ τὰν τάλαι- ναν, τέκνων ἄπαιδα. Ἄδραστος προσάγετε τῶν δυσπότμων σώμαθʼ αἱματοσταγῆ, σφαγέντας οὐκ ἄξιʼ οὐδʼ ὑπʼ ἀξίων, ἐν οἷς ἀγὼν ἐκράνθη. Χορός — δόθʼ, ὡς περιπτυχαῖσι δὴ χέρας προσαρμόσασʼ ἐμοῖς ἐν ἀγκῶσι τέκνα θῶμαι. Ἄδραστος ἔχεις ἔχεις. Χορός — πημάτων γʼ ἅλις βάρος. Ἄδραστος αἰαῖ. Χορός τοῖς τεκοῦσι δʼ οὐ λέγεις; Ἄδραστος ἀίετέ μου. Χορός στένεις ἐπʼ ἀμφοῖν ἄχη. Ἄδραστος εἴθε με Καδμείων ἔναρον στίχες ἐν κονίαισιν. Χορός — ἐμὸν δὲ μήποτʼ ἐζύγη δέμας ἐς ἀνδρὸς εὐνάν. Ἄδραστος ἴδετε κακῶν πέλαγος, ὦ