νικῶντα δʼ ἵπποις ὡς ὑπείδετο στρατὸνΚρέων τὸν ἐνθένδʼ, ἰτέαν λαβὼν χερὶχωρεῖ, πρὶν ἐλθεῖν ξυμμάχοις δυσθυμίαν.καὶ συμπατάξαντες μέσον πάντα στρατὸνἔκτεινον ἐκτείνοντο, καὶ παρηγγύωνκελευσμὸν ἀλλήλοισι σὺν πολλῇ βοῇ·Θεῖνʼ· ἀντέρειδε τοῖς Ἐρεχθείδαις δόρυ.καὶ μὴν τὰ Θησέως γʼ οὐκ ὄκνῳ διεφθάρη,ἀλλʼ ἵετʼ εὐθὺς λάμπρʼ ἀναρπάσας ὅπλα·λόχος δʼ ὀδόντων ὄφεος ἐξηνδρωμένοςδεινὸς παλαιστὴς ἦν· ἔκλινε γὰρ κέραςτὸ λαιὸν ἡμῶν· δεξιοῦ δʼ ἡσσώμενονφεύγει τὸ κείνων· ἦν δʼ ἀγὼν ἰσόρροπος.κἀν τῷδε τὸν στρατηγὸν αἰνέσαι παρῆν·οὐ γὰρ τὸ νικῶν τοῦτʼ ἐκέρδαινεν μόνον,ἀλλʼ ᾤχετʼ ἐς τὸ κάμνον οἰκείου στρατοῦ.ἔρρηξε δʼ αὐδήν, ὥσθʼ ὑπηχῆσαι χθόνα·Ὦ παῖδες, εἰ μὴ σχήσετε στερρὸν δόρυσπαρτῶν τόδʼ ἀνδρῶν, οἴχεται τὰ Παλλάδος.θάρσος δʼ ἐνῶρσε παντὶ Κραναϊδῶν στρατῷ.αὐτός θʼ ὅπλισμα τοὐπιδαύριον λαβὼνδεινῆς κορύνης διαφέρων ἐσφενδόναὁμοῦ τραχήλους κἀπικείμενον κάρα,κυνέας θερίζων κἀποκαυλίζων ξύλῳ.