ταὐτὸν πατρῷον αἷμα σοὶ κεκτήμεθα.τί δρᾷς; προδώσεις ταῦτα κἀκβαλεῖς χθονὸςγραῦς οὐ τυχούσας οὐδὲν ὧν αὐτὰς ἐχρῆν;μὴ δῆτʼ· ἔχει γὰρ καταφυγὴν θὴρ μὲν πέτραν,δοῦλος δὲ βωμοὺς θεῶν, πόλις δὲ πρὸς πόλινἔπτηξε χειμασθεῖσα· τῶν γὰρ ἐν βροτοῖςοὐκ ἔστιν οὐδὲν διὰ τέλους εὐδαιμονοῦν.

Χορόςβᾶθι, τάλαινʼ, ἱερῶν δαπέδων ἄπο Περσεφονείας,βᾶθι καὶ ἀντίασον γονάτων ἔπι χεῖρα βαλοῦσα,τέκνων τεθνεώτων κομίσαι δέμας, ὦ μελέα ʼγώ,οὓς ὑπὸ τείχεσι Καδμείοισιν ἀπώλεσα κούρους.ἰώ μοι· λάβετε φέρετε πέμπετε κρίνετε ταλαίνας χέρας γεραιάς.πρός σε γενειάδος, ὦ φίλος, ὦ δοκιμώτατος Ἑλλάδι,ἄντομαι ἀμφιπίτνουσα τὸ σὸν γόνυ καὶ χέρα δειλαία·οἴκτισαι ἀμφὶ τέκνων μʼ ἱκέταν ἤ τινʼ ἀλάτανοἰκτρὸν ἰήλεμον οἰκτρὸν ἱεῖσαν.μηδʼ ἀτάφους, τέκνον, ἐν χθονὶ Κάδμου χάρματα θηρῶνπαῖδας ἐν ἁλικίᾳ τᾷ σᾷ κατίδῃς, ἱκετεύω.βλέψον ἐμῶν βλεφάρων ἔπι δάκρυον, ἃ περὶ σοῖσιγούνασιν ὧδε πίτνω τέκνοις τάφον ἐξανύσασθαι.

Θησεύςμῆτερ, τί κλαίεις λέπτʼ ἐπʼ ὀμμάτων φάρηβαλοῦσα τῶν σῶν; ἆρα δυστήνους γόουςκλύουσα τῶνδε; κἀμὲ γὰρ διῆλθέ τι.ἔπαιρε λευκὸν κρᾶτα, μὴ δακρυρρόεισεμναῖσι Δηοῦς ἐσχάραις παρημένη.Αἴθρααἰαῖ.Θησεύςτὰ τούτων οὐχὶ σοὶ στενακτέον.Αἴθραὦ τλήμονες γυναῖκες.Θησεύςοὐ σὺ τῶνδʼ ἔφυς.Αἴθραεἴπω τι, τέκνον, σοί τε καὶ πόλει καλόν;