ὁ δʼ ὡς ὑβρίζῃ δύναμιν ἐς χεῖρας λαβών,ἄλλος δὲ κέρδους οὕνεκʼ, οὐκ ἀποσκοπῶντὸ πλῆθος εἴ τι βλάπτεται πάσχον τάδε.τρεῖς γὰρ πολιτῶν μερίδες· οἳ μὲν ὄλβιοιἀνωφελεῖς τε πλειόνων τʼ ἐρῶσʼ ἀεί·οἳ δʼ οὐκ ἔχοντες καὶ σπανίζοντες βίουδεινοί, νέμοντες τῷ φθόνῳ πλέον μέρος,ἐς τοὺς ἔχοντας κέντρʼ ἀφιᾶσιν κακά,γλώσσαις πονηρῶν προστατῶν φηλούμενοι·τριῶν δὲ μοιρῶν ἡ ʼν μέσῳ σῴζει πόλεις,κόσμον φυλάσσουσʼ ὅντινʼ ἂν τάξῃ πόλις.κἄπειτʼ ἐγώ σοι σύμμαχος γενήσομαι;τί πρὸς πολίτας τοὺς ἐμοὺς λέγων καλόν;χαίρων ἴθʼ· εἰ γὰρ μὴ βεβούλευσαι καλῶς,αὐτὸς πιέζειν τὴν τύχην, ἡμᾶς δʼ ἐᾶν.Χορόςἥμαρτεν· ἐν νέοισι δʼ ἀνθρώπων τόδεἔνεστι· συγγνώμην δὲ τῷδʼ ἔχειν χρεών.ἀλλʼ ὡς ἰατρὸν τῶνδʼ, ἄναξ, ἀφίγμεθα.Ἄδραστοςοὔτοι δικαστήν σʼ εἱλόμην ἐμῶν κακῶνοὐδʼ, εἴ τι πράξας μὴ καλῶς εὑρίσκομαι,τούτων κολαστὴν κἀπιτιμητήν, ἄναξ,ἀλλʼ ὡς ὀναίμην. εἰ δὲ μὴ βούλῃ τάδε,στέργειν ἀνάγκη τοῖσι σοῖς· τί γὰρ πάθω;ἄγʼ, ὦ γεραιαί, στείχετε, γλαυκὴν χλόηναὐτοῦ λιποῦσαι, φυλλάδος καταστροφῇθεούς τε καὶ γῆν τήν τε πυρφόρον θεὰνΔήμητρα θέμεναι μάρτυρʼ ἡλίου τε φῶς,ὡς οὐδὲν ἡμῖν ἤρκεσαν λιταὶ θεῶν.Χορόςὃς Πέλοπος ἦν παῖς, Πελοπίας δʼ ἡμεῖς χθονὸς