αἰθὴρ ἔχει νιν ἤδη,πυρὸς τετακότας σποδῷ·ποτανοὶ δʼ ἤνυσαν τὸν Ἅιδαν.Παῖδες— πάτερ, μῶν σῶν κλύεις τέκνων γόους;ἆρʼ ἀσπιδοῦχος ἔτι ποτʼ ἀντιτάσσομαισὸν φόνον — εἰ γὰρ γένοιτο — τεκνῶν;

Παῖδες— ἔτʼ ἂν θεοῦ θέλοντος ἔλθοι δίκαπατρῷος·Χορόςοὔπω κακὸν τόδʼ εὕδει.αἰαῖ γόων· ἅλις τύχας,ἅλις δʼ ἀλγέων ἐμοὶ πάρεστι.Παῖδες— ἔτʼ Ἀσωποῦ με δέξεται γάνοςχαλκέοις ἐν ὅπλοις Δαναϊδῶν στρατηλάταν,τοῦ φθιμένου πατρὸς ἐκδικαστάν.

Παῖδες— ἔτʼ εἰσορᾶν σε, πάτερ, ἐπʼ ὀμμάτων δοκῶ Χορός— φίλον φίλημα παρὰ γένυν τιθέντα σόν.Παῖδες— λόγων δὲ παρακέλευσμα σῶνἀέρι φερόμενον οἴχεται.Χορός— δυοῖν δʼ ἄχη, ματρί τʼ ἔλιπεν — σέ τʼ οὔποτʼ ἄλγη πατρῷα λείψει.

Παῖδες— ἔχω τοσόνδε βάρος ὅσον μʼ ἀπώλεσεν.Χορός— φέρʼ, ἀμφὶ μαστὸν ὑποβάλω φίλαν σποδόν.Παῖδες— ἔκλαυσα τόδε κλύων ἔποςστυγνότατον· ἔθιγέ μου φρενῶν.