καταλειβομένης τʼ ἄλγεσι πολλοῖς.τί γὰρ ἂν μεῖζον τοῦδʼ ἔτι θνητοῖςπάθος ἐξεύροιςἢ τέκνα θανόντʼ ἐσιδέσθαι;

Παῖδες— φέρω φέρω,τάλαινα μᾶτερ, ἐκ πυρὸς πατρὸς μέλη,βάρος μὲν οὐκ ἀβριθὲς ἀλγέων ὕπερ,ἐν δʼ ὀλίγῳ τἀμὰ πάντα συνθείς.Χορός— ἰὼ ἰώ,πᾶ φέρεις δάκρυα φίλᾳματρὶ τῶν ὀλωλότων;σποδοῦ τε πλῆθος ὀλίγον ἀντὶ σωμάτωνεὐδοκίμων δήποτʼ ἐν Μυκήναις;

Παῖδες— ἄπαις, ἄπαις·ἐγὼ δʼ ἔρημος ἀθλίου πατρὸς τάλαςἔρημον οἶκον ὀρφανεύσομαι λαβών,οὐ πατρὸς ἐν χερσὶ τοῦ τεκόντος.Χορός— ἰὼ ἰώ·ποῦ δὲ πόνος ἐμῶν τέκνων,ποῦ λοχευμάτων χάρις;τροφαί τε ματρὸς ἄυπνά τʼ ὀμμάτων τέλη,καὶ φίλιαι προσβολαὶ προσώπων;

Παῖδες— βεβᾶσιν, οὐκέτʼ εἰσίν· οἴμοι πάτερ·βεβᾶσιν.