πολλῶν μελάθρων, ἀπορίαν τʼ ἐμῷ βίῳ;ἢ πρὸς μέλαθρα τοῦδε Καπανέως μόλω;ἥδιστα πρίν γε δῆθʼ, ὅτʼ ἦν παῖς ἥδε μοι.ἀλλʼ οὐκέτʼ ἔστιν, ἥ γʼ ἐμὴν γενειάδαπροσήγετʼ αἰεὶ στόματι καὶ κάρα τόδεκατεῖχε χειρί· πατρὶ δʼ οὐδὲν ἥδιονγέροντι θυγατρός· ἀρσένων δὲ μείζονεςψυχαί, γλυκεῖαι δʼ ἧσσον ἐς θωπεύματα.οὐχ ὡς τάχιστα δῆτά μʼ ἄξετʼ ἐς δόμους;σκότῳ δὲ δώσετʼ· ἔνθʼ ἀσιτίαις ἐμὸνδέμας γεραιὸν συντακεὶς ἀποφθερῶ.τί μʼ ὠφελήσει παιδὸς ὀστέων θιγεῖν;ὦ δυσπάλαιστον γῆρας, ὡς μισῶ σʼ ἔχων,μισῶ δʼ ὅσοι χρῄζουσιν ἐκτείνειν βίον,βρωτοῖσι καὶ ποτοῖσι καὶ μαγεύμασιπαρεκτρέποντες ὀχετὸν ὥστε μὴ θανεῖν·οὓς χρῆν, ἐπειδὰν μηδὲν ὠφελῶσι γῆν,θανόντας ἔρρειν κἀκποδὼν εἶναι νέοις.

Χορός— ἰὼ ἰώ·τάδε δὴ παίδων καὶ δὴ φθιμένωνὀστᾶ φέρεται. λάβετʼ, ἀμφίπολοι,γραίας ἀμενοῦς — οὐ γὰρ ἔνεστινῥώμη παίδων ὑπὸ πένθους — πολλοῦ τε χρόνου ζώσης μέτρα δὴκαταλειβομένης τʼ ἄλγεσι πολλοῖς.τί γὰρ ἂν μεῖζον τοῦδʼ ἔτι θνητοῖςπάθος ἐξεύροιςἢ τέκνα θανόντʼ ἐσιδέσθαι;

Παῖδες— φέρω φέρω,τάλαινα μᾶτερ, ἐκ πυρὸς πατρὸς μέλη,