σκίδναται, μολπᾶν δʼ ἄπο καὶ χοροποιῶνθυσιᾶν καταλύσαςπόσις ἐν θαλάμοις ἔκει-το, ξυστὸν δʼ ἐπὶ πασσάλῳ,ναύταν οὐκέθʼ ὁρῶν ὅμι-λον ΤροίανἸλιάδʼ ἐμβεβῶτα.

Χορόςἐγὼ δὲ πλόκαμον ἀναδέτοιςμίτραισιν ἐρρυθμιζόμανχρυσέων ἐνόπτρων λεύσ-σουσʼ ἀτέρμονας εἰς αὐγάς,ἐπιδέμνιος ὡς πέσοιμʼ ἐς εὐνάν.ἀνὰ δὲ κέλαδος ἔμολε πόλιν·κέλευσμα δʼ ἦν κατʼ ἄστυ Τροί-ας τόδʼ· Ὦπαῖδες Ἑλλάνων, πότε δὴ πότε τὰνἸλιάδα σκοπιὰνπέρσαντες ἥξετʼ οἴκους;

Χορόςλέχη δὲ φίλια μονόπεπλοςλιποῦσα, Δωρὶς ὡς κόρα,σεμνὰν προσίζουσʼ οὐκἤνυσʼ Ἄρτεμιν ἁ τλάμων·ἄγομαι δὲ θανόντʼ ἰδοῦσʼ ἀκοίταντὸν ἐμὸν ἅλιον ἐπὶ πέλαγος,πόλιν τʼ ἀποσκοποῦσʼ, ἐπεὶνόστιμονναῦς ἐκίνησεν πόδα καί μʼ ἀπὸ γᾶςὥρισεν Ἰλιάδος·τάλαινʼ, ἀπεῖπον ἄλγει,

Χορόςτὰν τοῖν Διοσκούροιν Ἑλέναν κάσιν