τί σοι πρὸς Ἕκτορʼ ἢ γέροντʼ εἴπω πόσιν;Ἑκάβηἄγγελλε πασῶν ἀθλιωτάτην ἐμέ.Πολυξένηὦ στέρνα μαστοί θʼ, οἵ μʼ ἐθρέψαθʼ ἡδέως.Ἑκάβηὦ τῆς ἀώρου θύγατερ ἀθλίας τύχης.Πολυξένηχαῖρʼ, ὦ τεκοῦσα, χαῖρε Κασάνδρα τʼ ἐμοί,Ἑκάβηχαίρουσιν ἄλλοι, μητρὶ δʼ οὐκ ἔστιν τόδε.Πολυξένηὅ τʼ ἐν φιλίπποις Θρῃξὶ Πολύδωρος κάσις.Ἑκάβηεἰ ζῇ γʼ· ἀπιστῶ δʼ· ὧδε πάντα δυστυχῶ.Πολυξένηζῇ καὶ θανούσης ὄμμα συγκλῄσει τὸ σόν.Ἑκάβητέθνηκʼ ἔγωγε πρὶν θανεῖν κακῶν ὕπο.Πολυξένηκόμιζʼ, Ὀδυσσεῦ, μʼ ἀμφιθεὶς κάρα πέπλοιςὡς πρὶν σφαγῆναί γʼ ἐκτέτηκα καρδίανθρήνοισι μητρὸς τήνδε τʼ ἐκτήκω γόοις.ὦ φῶς· προσειπεῖν γὰρ σὸν ὄνομʼ ἔξεστί μοι,μέτεστι δʼ οὐδὲν πλὴν ὅσον χρόνον ξίφουςβαίνω μεταξὺ καὶ πυρᾶς Ἀχιλλέως.Ἑκάβηοἲ ʼγώ, προλείπω· λύεται δέ μου μέλη.ὦ θύγατερ, ἅψαι μητρός, ἔκτεινον χέρα,δός· μὴ λίπῃς μʼ ἄπαιδʼ. ἀπωλόμην, φίλαι ὣς τὴν Λάκαιναν σύγγονον ΔιοσκόροινἙλένην ἴδοιμι· διὰ καλῶν γὰρ ὀμμάτωναἴσχιστα Τροίαν εἷλε τὴν εὐδαίμονα.

Χορόςαὔρα, ποντιὰς αὔρα,ἅτε ποντοπόρους κομί-ζεις θοὰς ἀκάτους ἐπʼ οἶδμα λίμνας,ποῖ με τὰν μελέαν πορεύ-σεις; τῷ δουλόσυνος πρὸς οἶ-κον κτηθεῖσʼ ἀφίξομαι; ἢΔωρίδος ὅρμον αἴας;ἢ Φθιάδος, ἔνθα τὸν