καὶ δὶς τόσον πῶμʼ αἵματος γενήσεταιγαίᾳ νεκρῷ τε τῷ τάδʼ ἐξαιτουμένῳ.Ὀδυσσεύςἅλις κόρης σῆς θάνατος, οὐ προσοιστέοςἄλλος πρὸς ἄλλῳ· μηδὲ τόνδʼ ὠφείλομεν.Ἑκάβηπολλή γʼ ἀνάγκη θυγατρὶ συνθανεῖν ἐμέ.Ὀδυσσεύςπῶς; οὐ γὰρ οἶδα δεσπότας κεκτημένος.Ἑκάβηὁποῖα κισσὸς δρυός, ὅπως τῆσδʼ ἕξομαι.Ὀδυσσεύςοὔκ, ἤν γε πείθῃ τοῖσι σοῦ σοφωτέροις.Ἑκάβηὡς τῆσδʼ ἑκοῦσα παιδὸς οὐ μεθήσομαι.Ὀδυσσεύςἀλλʼ οὐδʼ ἐγὼ μὴν τήνδʼ ἄπειμʼ αὐτοῦ λιπών.Πολυξένημῆτερ, πιθοῦ μοι· καὶ σύ, παῖ Λαερτίου,χάλα τοκεῦσιν εἰκότως θυμουμένοις,σύ τʼ, ὦ τάλαινα, τοῖς κρατοῦσι μὴ μάχου.βούλῃ πεσεῖν πρὸς οὖδας ἑλκῶσαί τε σὸνγέροντα χρῶτα πρὸς βίαν ὠθουμένη,ἀσχημονῆσαί τʼ ἐκ νέου βραχίονοςσπασθεῖσʼ, ἃ πείσῃ; μὴ σύ γʼ· οὐ γὰρ ἄξιον.ἀλλʼ, ὦ φίλη μοι μῆτερ, ἡδίστην χέραδὸς καὶ παρειὰν προσβαλεῖν παρηίδι·ὡς οὔποτʼ αὖθις, ἀλλὰ νῦν πανύστατονἀκτῖνα κύκλον θʼ ἡλίου προσόψομαι.τέλος δέχῃ δὴ τῶν ἐμῶν προσφθεγμάτων.ὦ μῆτερ, ὦ τεκοῦσʼ, ἄπειμι δὴ κάτω.Ἑκάβηὦ θύγατερ, ἡμεῖς δʼ ἐν φάει δουλεύσομεν.Πολυξένηἄνυμφος ἀνυμέναιος ὧν μʼ ἐχρῆν τυχεῖν.Ἑκάβηοἰκτρὰ σύ, τέκνον, ἀθλία δʼ ἐγὼ γυνή.Πολυξένηἐκεῖ δʼ ἐν Ἅιδου κείσομαι χωρὶς σέθεν.Ἑκάβηοἴμοι· τί δράσω; ποῖ τελευτήσω βίον;Πολυξένηδούλη θανοῦμαι, πατρὸς οὖσʼ ἐλευθέρου.Ἑκάβηἡμεῖς δὲ πεντήκοντά γʼ ἄμμοροι τέκνων.