σῴζειν ἕτοιμός εἰμι κοὐκ ἄλλως λέγω·ἃ δʼ εἶπον εἰς ἅπαντας οὐκ ἀρνήσομαι,Τροίας ἁλούσης ἀνδρὶ τῷ πρώτῳ στρατοῦσὴν παῖδα δοῦναι σφάγιον ἐξαιτουμένῳ.ἐν τῷδε γὰρ κάμνουσιν αἱ πολλαὶ πόλεις,ὅταν τις ἐσθλὸς καὶ πρόθυμος ὢν ἀνὴρμηδὲν φέρηται τῶν κακιόνων πλέον.ἡμῖν δʼ Ἀχιλλεὺς ἄξιος τιμῆς, γύναι,θανὼν ὑπὲρ γῆς Ἑλλάδος κάλλιστʼ ἀνήρ.οὔκουν τόδʼ αἰσχρόν, εἰ βλέποντι μὲν φίλῳχρώμεσθʼ, ἐπεὶ δʼ ὄλωλε, μὴ χρώμεσθʼ ἔτι;εἶεν· τί δῆτʼ ἐρεῖ τις, ἤν τις αὖ φανῇστρατοῦ τʼ ἄθροισις πολεμίων τʼ ἀγωνία;πότερα μαχούμεθʼ ἢ φιλοψυχήσομεν,τὸν κατθανόνθʼ ὁρῶντες οὐ τιμώμενον;καὶ μὴν ἔμοιγε ζῶντι μέν, καθʼ ἡμέρανκεἰ σμίκρʼ ἔχοιμι, πάντʼ ἂν ἀρκούντως ἔχοι·τύμβον δὲ βουλοίμην ἂν ἀξιούμενοντὸν ἐμὸν ὁρᾶσθαι· διὰ μακροῦ γὰρ ἡ χάρις.εἰ δʼ οἰκτρὰ πάσχειν φῄς, τάδʼ ἀντάκουέ μου·εἰσὶν παρʼ ἡμῖν οὐδὲν ἧσσον ἄθλιαιγραῖαι γυναῖκες ἠδὲ πρεσβῦται σέθεν,νύμφαι τʼ ἀρίστων νυμφίων τητώμεναι,ὧν ἥδε κεύθει σώματʼ Ἰδαία κόνις.τόλμα τάδʼ. ἡμεῖς δʼ, εἰ κακῶς νομίζομεντιμᾶν τὸν ἐσθλόν, ἀμαθίαν ὀφλήσομεν·οἱ βάρβαροι δὲ μήτε τοὺς φίλους φίλουςἡγεῖσθε, μήτε τοὺς καλῶς τεθνηκόταςθαυμάζεθʼ, ὡς ἂν ἡ μὲν Ἑλλὰς εὐτυχῇ,ὑμεῖς δʼ ἔχηθʼ ὅμοια τοῖς βουλεύμασιν.