δειρῆς νασμῷ μελαναυγεῖ.

Ἑκάβηοἲ ἐγὼ μελέα, τί ποτʼ ἀπύσω;ποίαν ἀχώ, ποῖον ὀδυρμόν,δειλαία δειλαίου γήρως,δουλείας τᾶς οὐ τλατᾶς,τᾶς οὐ φερτᾶς; οἴμοι.τίς ἀμύνει μοι; ποία γέννα,ποία δὲ πόλις; φροῦδος πρέσβυς,φροῦδοι παῖδες.ποίαν ἢ ταύταν ἢ κείνανστείχω; ποῖ δʼ ἥσω; ποῦ τις θεῶνἢ δαιμόνων ἐπαρωγός;ὦ κάκʼ ἐνεγκοῦσαι,Τρῳάδες ὦ κάκʼ ἐνεγκοῦσαιπήματʼ, ἀπωλέσατʼ ὠλέσατʼ· οὐκέτι μοι βίοςἀγαστὸς ἐν φάει.ὦ τλάμων ἅγησαί μοι πούς,ἅγησαι τᾷ γηραιᾷπρὸς τάνδʼ αὐλάν· ὦ τέκνον, ὦ παῖ,δυστανοτάτας ματέρος — ἔξελθʼ ἔξελθʼοἴκων — ἄιε ματέρος αὐδάν.ὦ τέκνον ὡς εἰδῇς οἵαν οἵανἀίω φάμαν περὶ σᾶς ψυχᾶς.

Πολυξένηἰώ·μᾶτερ μᾶτερ τί βοᾷς; τί νέονκαρύξασʼ οἴκων μʼ ὥστʼ ὄρνινθάμβει τῷδʼ ἐξέπταξας;Ἑκάβηοἴμοι τέκνον.Πολυξένητί με δυσφημεῖς; φροίμιά μοι κακά.Ἑκάβηαἰαῖ σᾶς ψυχᾶς.