γένοιντο, διαδοχαῖς ἀμείβουσαι χερῶν·κᾆτʼ ἐκ γαληνῶν — πῶς δοκεῖς; — προσφθεγμάτωνεὐθὺς λαβοῦσαι φάσγανʼ ἐκ πέπλων ποθὲνκεντοῦσι παῖδας, αἳ δὲ πολεμίων δίκηνξυναρπάσασαι τὰς ἐμὰς εἶχον χέραςκαὶ κῶλα· παισὶ δʼ ἀρκέσαι χρῄζων ἐμοῖς,εἰ μὲν πρόσωπον ἐξανισταίην ἐμόν,κόμης κατεῖχον, εἰ δὲ κινοίην χέρας,πλήθει γυναικῶν οὐδὲν ἤνυον τάλας.τὸ λοίσθιον δέ, πῆμα πήματος πλέον,ἐξειργάσαντο δείνʼ· ἐμῶν γὰρ ὀμμάτων,πόρπας λαβοῦσαι, τὰς ταλαιπώρους κόραςκεντοῦσιν, αἱμάσσουσιν· εἶτʼ ἀνὰ στέγαςφυγάδες ἔβησαν· ἐκ δὲ πηδήσας ἐγὼθὴρ ὣς διώκω τὰς μιαιφόνους κύνας,ἅπαντʼ ἐρευνῶν τοῖχον ὡς κυνηγέτηςβάλλων ἀράσσων. τοιάδε σπεύδων χάρινπέπονθα τὴν σὴν πολέμιόν τε σὸν κτανών,Ἀγάμεμνον. ὡς δὲ μὴ μακροὺς τείνω λόγους,εἴ τις γυναῖκας τῶν πρὶν εἴρηκεν κακῶςἢ νῦν λέγων ἔστιν τις ἢ μέλλει λέγειν,ἅπαντα ταῦτα συντεμὼν ἐγὼ φράσω·γένος γὰρ οὔτε πόντος οὔτε γῆ τρέφειτοιόνδʼ· ὁ δʼ αἰεὶ ξυντυχὼν ἐπίσταται.Χορόςμηδὲν θρασύνου μηδὲ τοῖς σαυτοῦ κακοῖςτὸ θῆλυ συνθεὶς ὧδε πᾶν μέμψῃ γένος.πολλαὶ γὰρ ἡμῶν, αἳ μέν εἰσʼ ἐπίφθονοι,αἳ δʼ εἰς ἀριθμὸν τῶν κακῶν πεφύκαμεν.ἙκάβηἈγάμεμνον, ἀνθρώποισιν οὐκ ἐχρῆν ποτετῶν πραγμάτων τὴν γλῶσσαν ἰσχύειν πλέον·