ταῦτʼ ἔσθʼ ἃ βούλῃ παιδὶ σημῆναι σέθεν;Ἑκάβημάλιστα, διὰ σοῦ γʼ· εἶ γὰρ εὐσεβὴς ἀνήρ.Πολυμήστωρτί δῆτα τέκνων τῶνδε δεῖ παρουσίας;Ἑκάβηἄμεινον, ἢν σὺ κατθάνῃς, τούσδʼ εἰδέναι.Πολυμήστωρκαλῶς ἔλεξας· τῇδε καὶ σοφώτερον.Ἑκάβηοἶσθʼ οὖν Ἀθάνας Ἰλίας ἵνα στέγαι;Πολυμήστωρἐνταῦθʼ ὁ χρυσός ἐστι; σημεῖον δὲ τί;Ἑκάβημέλαινα πέτρα γῆς ὑπερτέλλουσʼ ἄνω.Πολυμήστωρἔτʼ οὖν τι βούλῃ τῶν ἐκεῖ φράζειν ἐμοί;Ἑκάβησῶσαί σε χρήμαθʼ οἷς συνεξῆλθον θέλω.Πολυμήστωρποῦ δῆτα; πέπλων ἐντὸς ἢ κρύψασʼ ἔχεις;Ἑκάβησκύλων ἐν ὄχλῳ ταῖσδε σῴζεται στέγαις.Πολυμήστωρποῦ δʼ; αἵδʼ Ἀχαιῶν ναύλοχοι περιπτυχαί.Ἑκάβηἰδίᾳ γυναικῶν αἰχμαλωτίδων στέγαι.Πολυμήστωρτἄνδον δὲ πιστὰ κἀρσένων ἐρημία;Ἑκάβηοὐδεὶς Ἀχαιῶν ἔνδον, ἀλλʼ ἡμεῖς μόναι.ἀλλʼ ἕρπʼ ἐς οἴκους· καὶ γὰρ Ἀργεῖοι νεῶνλῦσαι ποθοῦσιν οἴκαδʼ ἐκ Τροίας πόδα·ὡς πάντα πράξας ὧν σε δεῖ στείχῃς πάλινξὺν παισὶν οὗπερ τὸν ἐμὸν ᾤκισας γόνον.Χορόςοὔπω δέδωκας, ἀλλʼ ἴσως δώσεις δίκην·

Χορόςἀλίμενόν τις ὡς εἰς ἄντλον πεσὼνλέχριος ἐκπεσῇ φίλας καρδίας,ἀμέρσας βίοτον. τὸ γὰρ ὑπέγγυονΔίκᾳ καὶ θεοῖσιν οὐ συμπίτνει·ὀλέθριον ὀλέθριον κακόν.ψεύσει σʼ ὁδοῦ τῆσδʼ ἐλπὶς ἥ σʼ ἐπήγαγενθανάσιμον πρὸς Ἅιδαν, ἰὼ τάλας·ἀπολέμῳ δὲ χειρὶ λείψεις βίον.Πολυμήστωρἔσωθεν