τίς οὖν ἂν εἴη μὴ πεφυκότων γέ πωπαίδων γυναικὶ συμφορὰ πλὴν εἰς λέχος;Ἑρμιόνητοῦτ’ αὐτὸ καὶ νοσοῦμεν· εὖ μ’ ὑπηγάγου.Ὀρέστηςἄλλην τιν’ εὐνὴν ἀντὶ σοῦ στέργει πόσις;Ἑρμιόνητὴν αἰχμάλωτον Ἕκτορος ξυνευνέτιν.Ὀρέστηςκακόν γ’ ἔλεξας, ἄνδρα δίσσ’ ἔχειν λέχη.Ἑρμιόνητοιαῦτα ταῦτα. κᾆτ’ ἔγωγ’ ἠμυνάμην.Ὀρέστηςμῶν εἰς γυναῖκ’ ἔρραψας οἷα δὴ γυνή;Ἑρμιόνηφόνον γ’ ἐκείνῃ καὶ τέκνῳ νοθαγενεῖ.Ὀρέστηςκἄκτεινας, ἤ τις συμφορά σ’ ἀφείλετο;Ἑρμιόνηγέρων γε Πηλεύς, τοὺς κακίονας σέβων.Ὀρέστηςσοὶ δ’ ἦν τις ὅστις τοῦδ’ ἐκοινώνει φόνου;Ἑρμιόνηπατήρ γ’ ἐπ’ αὐτὸ τοῦτ’ ἀπὸ Σπάρτης μολών.Ὀρέστηςκἄπειτα τοῦ γέροντος ἡσσήθη χερί;Ἑρμιόνηαἰδοῖ γε· καί μ’ ἔρημον οἴχεται λιπών.Ὀρέστηςσυνῆκα· ταρβεῖς τοῖς δεδραμένοις πόσιν.Ἑρμιόνηἔγνως· ὀλεῖ γάρ μ’ ἐνδίκως. τί δεῖ λέγειν;ἀλλ’ ἄντομαί σε Δία καλοῦσ’ ὁμόγνιον,πέμψον με χώρας τῆσδ’ ὅποι προσωτάτωἢ πρὸς πατρῷον μέλαθρον· ὡς δοκοῦσί γεδόμοι τ’ ἐλαύνειν φθέγμ’ ἔχοντες οἵδε με,μισεῖ τε γαῖα Φθιάς. εἰ δ’ ἥξει πάροςΦοίβου λιπὼν μαντεῖον εἰς δόμους πόσις,κτενεῖ μ’ ἐπ’ αἰσχίστοισιν· ἢ δουλεύσομεννόθοισι λέκτροις ὧν ἐδέσποζον πρὸ τοῦ.πῶς οὖν τάδ’, ὡς εἴποι τις, ἐξημάρτανες;κακῶν γυναικῶν εἴσοδοί μ’ ἀπώλεσαν,αἵ μοι λέγουσαι τούσδ’ ἐχαύνωσαν λόγους·Σὺ τὴν κακίστην αἰχμάλωτον ἐν δόμοιςδούλην ἀνέξῃ σοὶ λέχους κοινουμένην;