ἔγνωκε πράξασ’ οὐ καλῶς. ἐγὼ μὲν οὖνδέσποιναν εἴργουσ’ ἀγχόνης κάμνω, φίλαι·ὑμεῖς δὲ βᾶσαι τῶνδε δωμάτων ἔσωθανάτου νιν ἐκλύσασθε· τῶν γὰρ ἠθάδωνφίλων νέοι μολόντες εὐπιθέστεροι.Χορόςκαὶ μὴν ἐν οἴκοις προσπόλων ἀκούομενβοὴν ἐφ’ οἷσιν ἦλθες ἀγγέλλουσα σύ.δείξειν δ’ ἔοικεν ἡ τάλαιν’ ὅσον στένειπράξασα δεινά· δωμάτων γὰρ ἐκπερᾷφεύγουσα χεῖρας προσπόλων πόθῳ θανεῖν.

Ἑρμιόνηἰώ μοί μοι·σπάραγμα κόμας ὀνύχων τε δάι’ ἀ-μύγματα θήσομαι.Τροφόςὦ παῖ, τί δράσεις; σῶμα σὸν καταικιῇ;

Ἑρμιόνηαἰαῖ αἰαῖ·ἔρρ’ αἰθέριον πλοκάμων ἐμῶν ἄπο,λεπτόμιτον φάρος.Τροφόςτέκνον, κάλυπτε στέρνα, σύνδησαι πέπλους.

Ἑρμιόνητί δέ με δεῖ στέρνακαλύπτειν πέπλοις; δῆλα καὶἀμφιφανῆ καὶ ἄκρυπτα δε-δράκαμεν πόσιν.Τροφόςἀλγεῖς, φόνον ῥάψασα συγγάμῳ σέθεν;

Ἑρμιόνηκατὰ μὲν οὖν στένωδαΐας τόλμας, ἂν ἔρεξ’·ὦ κατάρατος ἐγὼ κατά-ρατος ἀνθρώποις.Τροφόςσυγγνώσεταί σοι τήνδ’ ἁμαρτίαν πόσις.

Ἑρμιόνητί μοι ξίφοςἐκ χερὸς ἠγρεύσω;