σκιὰ γὰρ ἀντίστοιχος ὣς φωνὴν ἔχεις,ἀδύνατος, οὐδὲν ἄλλο πλὴν λέγειν μόνον.Πηλεύςἡγοῦ, τέκνον μοι, δεῦρ’ ὑπ’ ἀγκάλαις σταθείς,σύ τ’, ὦ τάλαινα· χείματος γὰρ ἀγρίουτυχοῦσα λιμένας ἦλθες εἰς εὐηνέμους.Ἀνδρομάχηὦ πρέσβυ, θεοί σοι δοῖεν εὖ καὶ τοῖσι σοῖς,σῴσαντι παῖδα κἀμὲ τὴν δυσδαίμονα.ὅρα δὲ μὴ νῷν εἰς ἐρημίαν ὁδοῦπτήξαντες οἵδε πρὸς βίαν ἄγωσί με,γέροντα μὲν σ’ ὁρῶντες, ἀσθενῆ δ’ ἐμὲκαὶ παῖδα τόνδε νήπιον· σκόπει τάδε,μὴ νῦν φυγόντες εἶθ’ ἁλῶμεν ὕστερον.Πηλεύςοὐ μὴ γυναικῶν δειλὸν εἰσοίσεις λόγον·χώρει· τίς ὑμῶν ἅψεται; κλαίων ἄραψαύσει. θεῶν γὰρ οὕνεχ’ ἱππικοῦ τ’ ὄχλουπολλῶν θ’ ὁπλιτῶν ἄρχομεν Φθίαν κάτα·ἡμεῖς δ’ ἔτ’ ὀρθοὶ κοὐ γέροντες, ὡς δοκεῖς,ἀλλ’ εἴς γε τοιόνδ’ ἄνδρ’ ἀποβλέψας μόνοντροπαῖον αὐτοῦ στήσομαι, πρέσβυς περ ὤν.πολλῶν νέων γὰρ κἂν γέρων εὔψυχος ᾖκρείσσων· τί γὰρ δεῖ δειλὸν ὄντ’ εὐσωματεῖν;

Χορόςμὴ γενοίμαν ἢ πατέρων ἀγαθῶνεἴην πολυκτήτων τε δόμων μέτοχος.εἴ τι γὰρ πάσχοι τις ἀμήχανον, ἀλκᾶςοὐ σπάνις εὐγενέταις,κηρυσσομένοισι δ’ ἀπ’ ἐσθλῶν δωμάτωντιμὰ καὶ κλέος· οὔτοι λείψανα τῶν ἀγαθῶνἀνδρῶν ἀφαιρεῖται χρόνος· ἁ δ’ ἀρετὰκαὶ θανοῦσι λάμπει.

Χορόςκρεῖσσον δὲ νίκαν μὴ κακόδοξον ἔχειν