ξύλλυε μητρὸς δεσμόν· ἐν Φθίᾳ σ’ ἐγὼθρέψω μέγαν τοῖσδ’ ἐχθρόν. εἰ δ’ ἀπῆν δορὸςτοῖς Σπαρτιάταις δόξα καὶ μάχης ἀγών,τἄλλ’ ὄντες ἴστε μηδενὸς βελτίονες.Χορόςἀνειμένον τι χρῆμα πρεσβυτῶν γένοςκαὶ δυσφύλακτον ὀξυθυμίας ὕπο.Μενέλαοςἄγαν προνωπὴς εἰς τὸ λοιδορεῖν φέρῃ·ἐγὼ δὲ πρὸς βίαν μὲν εἰς Φθίαν μολὼνοὔτ’ οὖν τι δράσω φλαῦρον οὔτε πείσομαι.καὶ νῦν μέν—οὐ γὰρ ἄφθονον σχολὴν ἔχω—ἄπειμ’ ἐς οἴκους· ἔστι γάρ τις οὐ πρόσωΣπάρτης πόλις τις, ἣ πρὸ τοῦ μὲν ἦν φίλη,νῦν δ’ ἐχθρὰ ποιεῖ· τήνδ’ ἐπεξελθεῖν θέλωστρατηλατήσας χὑποχείριον λαβεῖν.ὅταν δὲ τἀκεῖ θῶ κατὰ γνώμην ἐμήν,ἥξω· παρὼν δὲ πρὸς παρόντας ἐμφανῶςγαμβροὺς διδάξω καὶ διδάξομαι λόγους.κἂν μὲν κολάζῃ τήνδε καὶ τὸ λοιπὸν ᾖσώφρων καθ’ ἡμᾶς, σώφρον’ ἀντιλήψεται·θυμούμενος δὲ τεύξεται θυμουμένων,ἔργοισι δ’ ἔργα διάδοχ’ ἀντιλήψεται.τοὺς σοὺς δὲ μύθους ῥᾳδίως ἐγὼ φέρω·σκιὰ γὰρ ἀντίστοιχος ὣς φωνὴν ἔχεις,ἀδύνατος, οὐδὲν ἄλλο πλὴν λέγειν μόνον.Πηλεύςἡγοῦ, τέκνον μοι, δεῦρ’ ὑπ’ ἀγκάλαις σταθείς,σύ τ’, ὦ τάλαινα· χείματος γὰρ ἀγρίουτυχοῦσα λιμένας ἦλθες εἰς εὐηνέμους.Ἀνδρομάχηὦ πρέσβυ, θεοί σοι δοῖεν εὖ καὶ τοῖσι σοῖς,