ὡς ἡ Λάκαινα τῶν Φρυγῶν μείων πόλις,τύχῃ θ’ ὑπερθεῖ, κἄμ’ ἐλευθέραν ὁρᾷς;ἢ τῷ νέῳ τε καὶ σφριγῶντι σώματιπόλεως τε μεγέθει καὶ φίλοις ἐπηρμένηοἶκον κατασχεῖν τὸν σὸν ἀντὶ σοῦ θέλω;πότερον ἵν’ αὐτὴ παῖδας ἀντὶ σοῦ τέκωδούλους ἐμαυτῇ τ’ ἀθλίαν ἐφολκίδα;ἢ τοὺς ἐμούς τις παῖδας ἐξανέξεταιΦθίας τυράννους ὄντας, ἢν σὺ μὴ τέκῃς;φιλοῦσι γάρ μ’ Ἕλληνες Ἕκτορός τ’ ἄπο;αὐτή τ’ ἀμαυρὰ κοὐ τύραννος ἦ Φρυγῶν;οὐκ ἐξ ἐμῶν σε φαρμάκων στυγεῖ πόσις,ἀλλ’ εἰ ξυνεῖναι μὴ ’πιτηδεία κυρεῖς.φίλτρον δὲ καὶ τόδ’· οὐ τὸ κάλλος, ὦ γύναι,ἀλλ’ ἁρεταὶ τέρπουσι τοὺς ξυνευνέτας.σὺ δ’ ἤν τι κνισθῇς, ἡ Λάκαινα μὲν πόλιςμέγ’ ἐστί, τὴν δὲ Σκῦρον οὐδαμοῦ τίθης·πλουτεῖς δ’ ἐν οὐ πλουτοῦσι· Μενέλεως δέ σοιμείζων Ἀχιλλέως. ταῦτά τοί σ’ ἔχθει πόσις.χρὴ γὰρ γυναῖκα, κἂν κακῷ πόσει δοθῇ,στέργειν, ἅμιλλάν τ’ οὐκ ἔχειν φρονήματος.εἰ δ’ ἀμφὶ Θρῄκην χιόνι τὴν κατάρρυτοντύραννον ἔσχες ἄνδρ’, ἵν’ ἐν μέρει λέχοςδίδωσι πολλαῖς εἷς ἀνὴρ κοινούμενος,ἔκτεινας ἂν τάσδ’; εἶτ’ ἀπληστίαν λέχουςπάσαις γυναιξὶ προστιθεῖσ’ ἂν ηὑρέθης.αἰσχρόν γε· καίτοι χείρον’ ἀρσένων νόσονταύτην νοσοῦμεν, ἀλλὰ προύστημεν καλῶς.