γέροντ’ ἄπαιδα νοσφίσας.Χορόςθανεῖν θανεῖν σε, πρέσβυ, χρῆν πάρος τέκνων.Πηλεύςοὐ σπαράξομαι κόμαν,οὐκ ἐμῷ ’πιθήσομαικάρᾳ κτύπημα χειρὸς ὀλοόν; ὦ πόλις,διπλῶν τέκνωνμ’ ἐστέρησ’ ὁ Φοῖβος.

Χορόςὦ κακὰ παθὼν ἰδών τε δυστυχὴς γέρον,τίν’ αἰῶν’εἰς τὸ λοιπὸν ἕξεις;Πηλεύςἄτεκνος ἔρημος, οὐκ ἔχων πέρας κακῶνδιαντλή-σω πόνους ἐς Ἅιδαν.Χορόςμάτην δέ σ’ ἐν γάμοισιν ὤλβισαν θεοί.Πηλεύςἀμπτάμεναφροῦδα πάντα, κεῖταικόμπων μεταρσίων πρόσω.Χορόςμόνος μόνοισιν ἐν δόμοις ἀναστρέφῃ.Πηλεύςοὐκέτ’ εἶ, πόλις, πόλις,σκῆπτρά τ’ ἐρρέτω τάδε ἐπὶ γαῖαν,σύ τ’, ὦ κατ’ ἄντρα νύχια Νηρέως κόρη,πανώλεθρόνμ’ ὄψεαι πίτνοντα πρὸς γᾶν.

Χορόςἰὼ ἰώ·τί κεκίνηται; τίνος αἰσθάνομαιθείου; κοῦραι, λεύσσετ’ ἀθρήσατε·δαίμων ὅδε τις λευκὴν αἰθέραπορθμευόμενος τῶν ἱπποβότωνΦθίας πεδίων ἐπιβαίνει.