οἰχόμεθ’· οὐκέτι μοι γένος, οὐκέτι μοι τέκναλείπεται οἴκοις·ὦ σχέτλιος παθέων ἐγώ· εἰς τίναδὴ φίλον αὐγὰς βάλλων τέρψομαι;ὦ φίλιον στόμα καὶ γένυ καὶ χέρες,εἴθε σ’ ὑπ’ Ἰλίῳ ἤναρε δαίμωνΣιμοεντίδα παρ’ ἀκτάν.Χορόςοὗτός τ’ ἂν ὡς ἐκ τῶνδ’ ἐτιμᾶτ’ ἄν, γέρον,θανών, τὸ σὸν δ’ ἦν ὧδ’ ἂν εὐτυχέστερον.

Πηλεύςὦ γάμος, ὦ γάμος, ὃς τάδε δώματακαὶ πόλιν ἀμὰν ὤλεσας· αἰαῖ,ἒ ἔ· ὦ παῖ,μήποτε σῶν λεχέων τὸ δυσώνυμονὤφελ’ ἐμὸν γένος εἰς τέκνα καὶ δόμονἀμφιβαλέσθαιἙρμιόνας Ἀίδαν ἐπὶ σοί, τέκνον,ἀλλὰ κεραυνῷ πρόσθεν ὀλέσθαι·μηδ’ ἐπὶ τοξοσύνᾳ φονίῳ πατρὸςαἷμα τὸ διογενές ποτε Φοίβουβροτὸς εἰς θεὸν ἀνάψαι.

Χορόςὀττοτοτοτοῖ, θανόντα δεσπόταν γόοιςνόμῳ τῷνερτέρων κατάρξω.Πηλεύςὀττοτοτοτοῖ, διάδοχα δ’ ὦ τάλας ἐγὼγέρων καὶδυστυχὴς δακρύω.Χορόςθεοῦ γὰρ αἶσα, θεὸς ἔκρανε συμφοράν.Πηλεύςὦ φίλος,δόμον ἔλιπες ἔρημον,ὤμοι μοι, ταλαίπωρον ἐμὲ