αἰαῖ· πρόμαντις θυμὸς ὥς τι προσδοκᾷ.Ἄγγελοςοὐκ ἔστι σοι παῖς παιδός, ὡς μάθῃς, γέρονΠηλεῦ· τοιάσδε φασγάνων πληγὰς ἔχειΔελφῶν ὑπ’ ἀνδρῶν καὶ Μυκηναίου ξένου.Χορόςἆ ἆ, τί δράσεις, ὦ γεραιέ; μὴ πέσῃς·ἔπαιρε σαυτόν.Πηλεύςοὐδέν εἰμ’· ἀπωλόμην.φρούδη μὲν αὐδή, φροῦδα δ’ ἄρθρα μου κάτω.Ἄγγελοςἄκουσον, εἰ καὶ σοῖς φίλοις ἀμυναθεῖνχρῄζεις, τὸ πραχθέν, σὸν κατορθώσας δέμας.Πηλεύςὦ μοῖρα, γήρως ἐσχάτοις πρὸς τέρμασινοἵα με τὸν δύστηνον ἀμφιβᾶσ’ ἔχεις.πῶς δ’ οἴχεταί μοι παῖς μόνου παιδὸς μόνος;σήμαιν’· ἀκοῦσαι δ’ οὐκ ἀκούσθ’ ὅμως θέλω.Ἄγγελοςἐπεὶ τὸ κλεινὸν ἤλθομεν Φοίβου πέδον,τρεῖς μὲν φαεννὰς ἡλίου διεξόδουςθέᾳ διδόντες ὄμματ’ ἐξεπίμπλαμεν.καὶ τοῦθ’ ὕποπτον ἦν ἄρ’· εἰς δὲ συστάσειςκύκλους τ’ ἐχώρει λαὸς οἰκήτωρ θεοῦ.Ἀγαμέμνονος δὲ παῖς διαστείχων πόλινἐς οὖς ἑκάστῳ δυσμενεῖς ηὔδα λόγους·Ὁρᾶτε τοῦτον, ὃς διαστείχει θεοῦχρυσοῦ γέμοντα γύαλα, θησαυροὺς βροτῶν,τὸ δεύτερον παρόντ’ ἐφ’ οἷσι καὶ πάροςδεῦρ’ ἦλθε, Φοίβου ναὸν ἐκπέρσαι θέλων;κἀκ τοῦδ’ ἐχώρει ῥόθιον ἐν πόλει κακόν·ἀρχαί τε, πληροῦντές τε βουλευτήρια,ἰδίᾳ θ’ ὅσοι θεοῦ χρημάτων ἐφέστασαν,