τίνος οὕνεκ’ ἄτιμον ὀργᾶςἃν χέρα τεκτοσύνας Ἐ-νυαλίῳ δοριμήστορι προσθέν-τες τάλαιναν τάλαι-ναν μεθεῖτε Τροίαν;

Χορόςπλείστους δ’ ἐπ’ ἀκταῖσιν Σιμοεντίσιν εὐίππουςὄχουςἐζεύξατε καὶ φονίους ἀνδρῶν ἁμίλ-λας ἔθετ’ ἀστεφάνους·ἀπὸ δὲ φθίμενοι βεβᾶσινἸλιάδαι βασιλῆες,οὐδ’ ἔτι πῦρ ἐπιβώμιον ἐν Τροί-ᾳ θεοῖσιν λέλαμ-πεν καπνῷ θυώδει.

Χορόςβέβακε δ’ Ἀτρείδας ἀλόχου παλάμαις,αὐτά τ’ ἐναλλάξασα φόνον θανάτῳπρὸς τέκνων ἀπηύραθεοῦ. θεοῦ νιν κέλευμ’ ἐπεστράφημαντόσυνον, ὅτε νιν Ἀργόθεν πορευθεὶςἈγαμεμνόνιος κέλωρ, ἀδύτων ἐπιβὰςκτεάνων, ματρὸς φονεὺς  ὦ δαῖμον, ὦ Φοῖβε, πῶς πείθομαι;

Χορόςπολλαὶ δ’ ἀν’ Ἑλλάνων ἀγόρους στοναχὰςμέλποντο δυστάνων τεκέων, ἄλοχοι δ’ἐξέλειπον οἴκουςπρὸς ἄλλον εὐνάτορ’. οὐχὶ σοὶ μόνᾳδύσφρονες ἐπέπεσον, οὐ φίλοισι, λῦπαι·νόσον Ἑλλὰς ἔτλα, νόσον· διέβα δὲ Φρυγῶν