— φίλαι, τί δρῶμεν; ἢ δοκεῖ περᾶν δόμουςλῦσαί τ’ ἄνασσαν ἐξ ἐπισπαστῶν βρόχων;— τί δ’; οὐ πάρεισι πρόσπολοι νεανίαι;τὸ πολλὰ πράσσειν οὐκ ἐν ἀσφαλεῖ βίου.Τροφόςὀρθώσατ’ ἐκτείνοντες ἄθλιον νέκυν·πικρὸν τόδ’ οἰκούρημα δεσπόταις ἐμοῖς.Χορός — ὄλωλεν ἡ δύστηνος, ὡς κλύω, γυνή·ἤδη γὰρ ὡς νεκρόν νιν ἐκτείνουσι δή.Θησεύςγυναῖκες, ἴστε τίς ποτ’ ἐν δόμοις βοή;ἠχὼ βαρεῖα προσπόλων ἀφίκετο.οὐ γάρ τί μ’ ὡς θεωρὸν ἀξιοῖ δόμοςπύλας ἀνοίξας εὐφρόνως προσεννέπειν.μῶν Πιτθέως τι γῆρας εἴργασται νέον;πρόσω μὲν ἤδη βίοτος, ἀλλ’ ὅμως ἔτ’ ἂνλυπηρὸς ἡμῖν τούσδ’ ἂν ἐκλίποι δόμους.Χορόςοὐκ ἐς γέροντας ἥδε σοι τείνει τύχη,Θησεῦ· νέοι θανόντες ἀλγυνοῦσί σε.Θησεύςοἴμοι· τέκνων μοι μή τι συλᾶται βίος;Χορόςζῶσιν, θανούσης μητρὸς ὡς ἄλγιστά σοι.Θησεύςτί φῄς; ὄλωλεν ἄλοχος; ἐκ τίνος τύχης;Χορόςβρόχον κρεμαστὸν ἀγχόνης ἀνήψατο.Θησεύςλύπῃ παχνωθεῖσ’, ἢ ἀπὸ συμφορᾶς τινος;Χορόςτοσοῦτον ἴσμεν· ἄρτι γὰρ κἀγὼ δόμοις,Θησεῦ, πάρειμι σῶν κακῶν πενθήτρια.Θησεύςαἰαῖ· τί δῆτα τοῖσδ’ ἀνέστεμμαι κάραπλεκτοῖσι φύλλοις, δυστυχὴς θεωρὸς ὤν;χαλᾶτε κλῇθρα, πρόσπολοι, πυλωμάτων,ἐκλύεθ’ ἁρμούς, ὡς ἴδω πικρὰν θέανγυναικός, ἥ με κατθανοῦσ’ ἀπώλεσεν.

Χορός — ἰὼ ἰὼ τάλαινα μελέων κακῶν·