χθὼν εὐδαιμονίαν θεοῖς.

Χορόςὦ λευκόπτερε Κρησίαπορθμίς, ἃ διὰ πόντιονκῦμ’ ἁλίκτυπον ἅλμαςἐπόρευσας ἐμὰν ἄνασσαν ὀλβίων ἀπ’ οἴκων,κακονυμφοτάταν ὄνασιν. ἦ γὰρ ἀπ’ ἀμφοτέρωνἁ Κρησίας ἐκ γᾶς δύσορ-νις ἔπτατο κλεινὰς Ἀθή-νας· Μουνίχου δ’ ἀκταῖσιν ἐκ-δήσαντο πλεκτὰς πεισμάτωνἀρχάς, ἐπ’ ἀ-πείρου τε γᾶς ἔβασαν.

Χορόςἀνθ’ ὧν, οὐχ ὁσίων ἐρώ-των δεινᾷ φρένας Ἀφροδί-τας νόσῳ κατεκλάσθη·χαλεπᾷ δ’ ὑπέραντλος οὖσα συμφορᾷ τεράμνωνἀπὸ νυμφιδίων κρεμαστὸν ἅψεται ἀμφὶ βρόχονλευκᾷ καθαρμόζουσα δεί-ρᾳ, δαίμονα στυγνὸν καται-δεσθεῖσα, τὰν δ’ εὔδοξον ἀνθ-αιρουμένα φήμαν, ἀπαλ-λάσσουσά τ’ ἀλ-γεινὸν φρενῶν ἔρωτα.

Τροφόςἔσωθενἰοὺ ἰού·βοηδρομεῖτε πάντες οἱ πέλας δόμων·ἐν ἀγχόναις δέσποινα, Θησέως δάμαρ.Χορός — φεῦ φεῦ, πέπρακται· βασιλὶς οὐκέτ’ ἔστι δὴγυνή, κρεμαστοῖς ἐν βρόχοις ἠρτημένη.Τροφόςοὐ σπεύσετ’; οὐκ οἴσει τις ἀμφιδέξιονσίδηρον, ᾧ τόδ’ ἅμμα λύσομεν δέρης;