γυναῖκας, οὐδ’ εἴ φησί τίς μ’ ἀεὶ λέγειν·ἀεὶ γὰρ οὖν πώς εἰσι κἀκεῖναι κακαί.ἤ νύν τις αὐτὰς σωφρονεῖν διδαξάτω,ἢ κἄμ’ ἐάτω ταῖσδ’ ἐπεμβαίνειν ἀεί.

Φαίδρατάλανες ὦ κακοτυχεῖςγυναικῶν πότμοι.τίνα νῦν ἢ τέχναν ἔχομεν ἢ τίναςσφαλεῖσαι κάθαμμα λύειν λόγους;ἐτύχομεν δίκας· ἰὼ γᾶ καὶ φῶς.πᾷ ποτ’ ἐξαλύξω τύχας;πῶς δὲ πῆμα κρύψω, φίλαι;τίς ἂν θεῶν ἀρωγὸς ἢ τίς ἂν βροτῶνπάρεδρος ἢ ξυνεργὸς ἀδίκων ἔργωνφανείη; τὸ γὰρ παρ’ ἡμῖν πάθοςπέραν δυσεκπέρατον ἔρχεται βίου.κακοτυχεστάτα γυναικῶν ἐγώ.Χορόςφεῦ φεῦ· πέπρακται, κοὐ κατώρθωνται τέχναι,δέσποινα, τῆς σῆς προσπόλου, κακῶς δ’ ἔχει.Φαίδραὦ παγκακίστη καὶ φίλων διαφθορεῦ,οἷ’ εἰργάσω με. Ζεύς σε γεννήτωρ ἐμὸςπρόρριζον ἐκτρίψειεν οὐτάσας πυρί.οὐκ εἶπον — οὐ σῆς προυνοησάμην φρενός; —σιγᾶν ἐφ’ οἷσι νῦν ἐγὼ κακύνομαι;σὺ δ’ οὐκ ἀνέσχου· τοιγὰρ οὐκέτ’ εὐκλεεῖςθανούμεθ’. ἀλλὰ δεῖ με δὴ καινῶν λόγων.οὗτος γὰρ ὀργῇ συντεθηγμένος φρέναςἐρεῖ καθ’ ἡμῶν πατρὶ σὰς ἁμαρτίας,ἐρεῖ δὲ Πιτθεῖ τῷ γέροντι συμφοράς,πλήσει τε πᾶσαν γαῖαν αἰσχίστων λόγων.ὄλοιο καὶ σὺ χὥστις ἄκοντας φίλους