ναὶ πρός σε τῆς σῆς δεξιᾶς εὐωλένου.Ἱππόλυτοςοὐ μὴ προσοίσεις χεῖρα μηδ’ ἅψῃ πέπλων.Τροφόςὦ πρός σε γονάτων, μηδαμῶς μ’ ἐξεργάσῃ.Ἱππόλυτοςτί δ’, εἴπερ, ὡς φῄς, μηδὲν εἴρηκας κακόν;Τροφόςὁ μῦθος, ὦ παῖ, κοινὸς οὐδαμῶς ὅδε.Ἱππόλυτοςτά τοι κάλ’ ἐν πολλοῖσι κάλλιον λέγειν.Τροφόςὦ τέκνον, ὅρκους μηδαμῶς ἀτιμάσῃς.Ἱππόλυτοςἡ γλῶσσ’ ὀμώμοχ’, ἡ δὲ φρὴν ἀνώμοτος.Τροφόςὦ παῖ, τί δράσεις; σοὺς φίλους διεργάσῃ;Ἱππόλυτοςἀπέπτυσ’· οὐδεὶς ἄδικός ἐστί μοι φίλος.Τροφόςσύγγνωθ’· ἁμαρτεῖν εἰκὸς ἀνθρώπους, τέκνον.Ἱππόλυτοςὦ Ζεῦ, τί δὴ κίβδηλον ἀνθρώποις κακὸνγυναῖκας ἐς φῶς ἡλίου κατῴκισας;εἰ γὰρ βρότειον ἤθελες σπεῖραι γένος,οὐκ ἐκ γυναικῶν χρῆν παρασχέσθαι τόδε,ἀλλ’ ἀντιθέντας σοῖσιν ἐν ναοῖς βροτοὺςἢ χρυσὸν ἢ σίδηρον ἢ χαλκοῦ βάροςπαίδων πρίασθαι σπέρμα, τοῦ τιμήματοςτῆς ἀξίας ἕκαστον, ἐν δὲ δώμασινναίειν ἐλευθέροισι θηλειῶν ἄτερ.νῦν δ’ ἐς δόμους μὲν πρῶτον ἄξεσθαι κακὸνμέλλοντες ὄλβον δωμάτων ἐκπίνομεν.τούτῳ δὲ δῆλον ὡς γυνὴ κακὸν μέγα·προσθεὶς γὰρ ὁ σπείρας τε καὶ θρέψας πατὴρφερνὰς ἀπῴκισ’, ὡς ἀπαλλαχθῇ κακοῦ.ὁ δ’ αὖ λαβὼν ἀτηρὸν ἐς δόμους φυτὸνγέγηθε κόσμον προστιθεὶς ἀγάλματικαλὸν κακίστῳ καὶ πέπλοισιν ἐκπονεῖδύστηνος, ὄλβον δωμάτων ὑπεξελών.ἔχει δ’ ἀνάγκην, ὥστε κηδεύσας καλοῖς