ναὶ πρός σε τῆς σῆς δεξιᾶς εὐωλένου. Ἱππόλυτος οὐ μὴ προσοίσεις χεῖρα μηδ’ ἅψῃ πέπλων. Τροφός ὦ πρός σε γονάτων, μηδαμῶς μ’ ἐξεργάσῃ. Ἱππόλυτος τί δ’, εἴπερ, ὡς φῄς, μηδὲν εἴρηκας κακόν; Τροφός ὁ μῦθος, ὦ παῖ, κοινὸς οὐδαμῶς ὅδε. Ἱππόλυτος τά τοι κάλ’ ἐν πολλοῖσι κάλλιον λέγειν. Τροφός ὦ τέκνον, ὅρκους μηδαμῶς ἀτιμάσῃς. Ἱππόλυτος ἡ γλῶσσ’ ὀμώμοχ’, ἡ δὲ φρὴν ἀνώμοτος. Τροφός ὦ παῖ, τί δράσεις; σοὺς φίλους διεργάσῃ; Ἱππόλυτος ἀπέπτυσ’· οὐδεὶς ἄδικός ἐστί μοι φίλος. Τροφός σύγγνωθ’· ἁμαρτεῖν εἰκὸς ἀνθρώπους, τέκνον. Ἱππόλυτος ὦ Ζεῦ, τί δὴ κίβδηλον ἀνθρώποις κακὸν γυναῖκας ἐς φῶς ἡλίου κατῴκισας; εἰ γὰρ βρότειον ἤθελες σπεῖραι γένος, οὐκ ἐκ γυναικῶν χρῆν παρασχέσθαι τόδε, ἀλλ’ ἀντιθέντας σοῖσιν ἐν ναοῖς βροτοὺς ἢ χρυσὸν ἢ σίδηρον ἢ χαλκοῦ βάρος παίδων πρίασθαι σπέρμα, τοῦ τιμήματος τῆς ἀξίας ἕκαστον, ἐν δὲ δώμασιν ναίειν ἐλευθέροισι θηλειῶν ἄτερ. νῦν δ’ ἐς δόμους μὲν πρῶτον ἄξεσθαι κακὸν μέλλοντες ὄλβον δωμάτων ἐκπίνομεν. τούτῳ δὲ δῆλον ὡς γυνὴ κακὸν μέγα· προσθεὶς γὰρ ὁ σπείρας τε καὶ θρέψας πατὴρ φερνὰς ἀπῴκισ’, ὡς ἀπαλλαχθῇ κακοῦ. ὁ δ’ αὖ λαβὼν ἀτηρὸν ἐς δόμους φυτὸν γέγηθε κόσμον προστιθεὶς ἀγάλματι καλὸν κακίστῳ καὶ πέπλοισιν ἐκπονεῖ δύστηνος, ὄλβον δωμάτων ὑπεξελών. ἔχει δ’ ἀνάγκην, ὥστε κηδεύσας καλοῖς