ἐς τοῦθ’ ὃ φεύγω νῦν ἀναλωθήσομαι.Τροφόςεἴ τοι δοκεῖ σοι, χρῆν μὲν οὔ σ’ ἁμαρτάνειν·εἰ δ’ οὖν, πιθοῦ μοι· δευτέρα γὰρ ἡ χάρις.ἔστιν κατ’ οἴκους φίλτρα μοι θελκτήριαἔρωτος, ἦλθε δ’ ἄρτι μοι γνώμης ἔσω,ἅ σ’ οὔτ’ ἐπ’ αἰσχροῖς οὔτ’ ἐπὶ βλάβῃ φρενῶνπαύσει νόσου τῆσδ’, ἢν σὺ μὴ γένῃ κακή.δεῖ δ’ ἐξ ἐκείνου δή τι τοῦ ποθουμένουσημεῖον, ἢ λόγον τιν’ ἢ πέπλων ἄπολαβεῖν, συνάψαι τ’ ἐκ δυοῖν μίαν χάριν.Φαίδραπότερα δὲ χριστὸν ἢ ποτὸν τὸ φάρμακον;Τροφόςοὐκ οἶδ’· ὀνάσθαι, μὴ μαθεῖν βούλου, τέκνον.Φαίδραδέδοιχ’ ὅπως μοι μὴ λίαν φανῇς σοφή.Τροφόςπάντ’ ἂν φοβηθεῖσ’ ἴσθι· δειμαίνεις δὲ τί;Φαίδραμή μοί τι Θησέως τῶνδε μηνύσῃς τόκῳ.Τροφόςἔασον, ὦ παῖ· ταῦτ’ ἐγὼ θήσω καλῶς.μόνον σύ μοι, δέσποινα ποντία Κύπρι,συνεργὸς εἴης. τἄλλα δ’ οἷ’ ἐγὼ φρονῶτοῖς ἔνδον ἡμῖν ἀρκέσει λέξαι φίλοις.

ΧορόςἜρως Ἔρως, ὃ κατ’ ὀμμάτωνστάζεις πόθον, εἰσάγων γλυκεῖανψυχᾷ χάριν οὓς ἐπιστρατεύσῃ,μή μοί ποτε σὺν κακῷ φανείηςμηδ’ ἄρρυθμος ἔλθοις.οὔτε γὰρ πυρὸς οὔτ’ ἄστρων ὑπέρτερον βέλος,οἷον τὸ τᾶς Ἀφροδίταςἵησιν ἐκ χερῶνἜρως, ὁ Διὸς παῖς.

Χορόςἄλλως ἄλλως παρά τ’ ἈλφεῷΦοίβου τ’ ἐπὶ Πυθίοις τεράμνοις