πολλῷ γε μᾶλλον σαυτὸν ἤσκησας σέβεινἢ τοὺς τεκόντας ὅσια δρᾶν δίκαιος ὤν.Ἱππόλυτοςὦ δυστάλαινα μῆτερ, ὦ πικραὶ γοναί·μηδείς ποτ’ εἴη τῶν ἐμῶν φίλων νόθος.Θησεύςοὐχ ἕλξετ’ αὐτόν, δμῶες; οὐκ ἀκούετεπάλαι ξενοῦσθαι τόνδε προυννέποντά με;Ἱππόλυτοςκλαίων τις αὐτῶν ἆρ’ ἐμοῦ τεθίξεται·σὺ δ’ αὐτός, εἴ σοι θυμός, ἐξώθει χθονός.Θησεύςδράσω τάδ’, εἰ μὴ τοῖς ἐμοῖς πείσῃ λόγοις·οὐ γάρ τις οἶκτος σῆς μ’ ὑπέρχεται φυγῆς.Ἱππόλυτοςἄραρεν, ὡς ἔοικεν· ὦ τάλας ἐγώ·ὡς οἶδα μὲν ταῦτ’, οἶδα δ’ οὐχ ὅπως φράσω.ὦ φιλτάτη μοι δαιμόνων Λητοῦς κόρη,σύνθακε, συγκύναγε, φευξόμεσθα δὴκλεινὰς Ἀθήνας. ἀλλὰ χαιρέτω πόλιςκαὶ γαῖ’ Ἐρεχθέως· ὦ πέδον Τροζήνιον,ὡς ἐγκαθηβᾶν πόλλ’ ἔχεις εὐδαίμονα,χαῖρ’· ὕστατον γάρ σ’ εἰσορῶν προσφθέγγομαι.ἴτ’ ὦ νέοι μοι τῆσδε γῆς ὁμήλικες,προσείπαθ’ ἡμᾶς καὶ προπέμψατε χθονός·ὡς οὔποτ’ ἄλλον ἄνδρα σωφρονέστερονὄψεσθε, κεἰ μὴ ταῦτ’ ἐμῷ δοκεῖ πατρί.

Χορός Κυνηγῶνἦ μέγα μοι τὰ θεῶν μελεδήμαθ’, ὅταν φρένας ἔλθῃ,λύπας παραιρεῖ· ξύνεσιν δέ τιν’ ἐλπίδι κεύθωνλείπομαι ἔν τε τύχαις θνατῶν καὶ ἐν ἔργμασι λεύσσων·ἄλλα γὰρ ἄλλοθεν ἀμείβεται, μετὰ δ’ ἵσταται ἀνδράσιναἰὼνπολυπλάνητος αἰεί.

Χορόςεἴθε μοι εὐξαμένᾳ θεόθεν τάδε μοῖρα παράσχοι,τύχαν μετ’ ὄλβου καὶ ἀκήρατον ἄλγεσι θυμόν·