τὸ μὲν μέγιστον Ζεὺς ἐφʼ οὗ σὺ βώμιος θακεῖς νεοσσῶν τήνδʼ ἔχων πανήγυριν· τὸ συγγενές τε καὶ τὸ προυφείλειν καλῶς πράσσειν παρʼ ἡμῶν τούσδε πατρῴαν χάριν· τό τʼ αἰσχρόν, οὗπερ δεῖ μάλιστα φροντίσαι· εἰ γὰρ παρήσω τόνδε συλᾶσθαι βίᾳ ξένου πρὸς ἀνδρὸς βωμόν, οὐκ ἐλευθέραν οἰκεῖν δοκήσω γαῖαν, Ἀργείων δʼ ὄκνῳ ἱκέτας προδοῦναι· καὶ τάδʼ ἀγχόνης πέλας. ἀλλʼ ὤφελες μὲν εὐτυχέστερος μολεῖν, ὅμως δὲ καὶ νῦν μὴ τρέσῃς ὅπως σέ τις σὺν παισὶ βωμοῦ τοῦδʼ ἀποσπάσει βίᾳ. σὺ δʼ Ἄργος ἐλθὼν ταῦτά τʼ Εὐρυσθεῖ φράσον, πρὸς τοῖσδέ τʼ, εἴ τι τοισίδʼ ἐγκαλεῖ ξένοις, δίκης κυρήσειν· τούσδε δʼ οὐκ ἄξεις ποτέ. Κῆρυξοὐκ ἢν δίκαιον ᾖ τι καὶ νικῶ λόγῳ; Δημοφῶνκαὶ πῶς δίκαιον τὸν ἱκέτην ἄγειν βίᾳ; Κῆρυξοὐκ οὖν ἐμοὶ τόδʼ αἰσχρόν, ἀλλʼ οὐ σοὶ βλάβος; Δημοφῶνἐμοί γʼ, ἐάν σοι τούσδʼ ἐφέλκεσθαι μεθῶ. Κῆρυξσὺ δʼ ἐξόριζε, κᾆτʼ ἐκεῖθεν ἄξομεν. Δημοφῶνσκαιὸς πέφυκας τοῦ θεοῦ πλείω φρονῶν. Κῆρυξδεῦρʼ, ὡς ἔοικε, τοῖς κακοῖσι φευκτέον. Δημοφῶνἅπασι κοινὸν ῥῦμα δαιμόνων ἕδρα. Κῆρυξταῦτʼ οὐ δοκήσει τοῖς Μυκηναίοις ἴσως. Δημοφῶνοὐκ οὖν ἐγὼ τῶν ἐνθάδʼ εἰμὶ κύριος; Κῆρυξβλάπτων γʼ ἐκείνους μηδέν, ἢν σὺ σωφρονῇς.Δημοφῶνβλάπτεσθʼ, ἐμοῦ γε μὴ μιαίνοντος θεούς. Κῆρυξοὐ βούλομαί σε πόλεμον Ἀργείοις ἔχειν.Δημοφῶνκἀγὼ τοιοῦτος· τῶνδε δʼ οὐ μεθήσομαι. Κῆρυξἄξω γε μέντοι τοὺς ἐμοὺς ἐγὼ λαβών.