οὐκέτι· στείχουσι γὰρ ἐς φόνον ἤδη.δέξεται νύμφα χρυσέων ἀναδεσμῶνδέξεται δύστανος ἄταν·ξανθᾷ δ’ ἀμφὶ κόμᾳ θήσει τὸν Ἅιδακόσμον αὐτὰ χεροῖν. λαβοῦσα.

Χορόςπείσει χάρις ἀμβρόσιός τ’ αὐγὰ πέπλωνχρυσέων τευκτὸν στέφανον περιθέσθαι·νερτέροις δ’ ἤδη πάρα νυμφοκομήσει.τοῖον εἰς ἕρκος πεσεῖταικαὶ μοῖραν θανάτου δύστανος· ἄταν δ’οὐχ ὑπεκφεύξεται.

Χορόςσὺ δ’, ὦ τάλαν, ὦ κακόνυμφε κηδεμὼν τυράννων,παισὶν οὐ κατειδὼςὄλεθρον βιοτᾷ προσάγεις ἀλόχῳ τεσᾷ στυγερὸν θάνατον.δύστανε μοίρας ὅσον παροίχῃ.

Χορόςμεταστένομαι δὲ σὸν ἄλγος, ὦ τάλαινα παίδωνμᾶτερ, ἃ φονεύσειςτέκνα νυμφιδίων ἕνεκεν λεχέων, ἅσοι προλιπὼν ἀνόμωςἄλλᾳ ξυνοικεῖ πόσις συνεύνῳ.

Παιδαγωγόςδέσποιν’, ἀφεῖνται παῖδες οἵδε σοὶ φυγῆς,καὶ δῶρα νύμφη βασιλὶς ἀσμένη χεροῖνἐδέξατ’· εἰρήνη δὲ τἀκεῖθεν τέκνοις.ἔα.τί συγχυθεῖσ’ ἕστηκας ἡνίκ’ εὐτυχεῖς;τί σὴν ἔστρεψας ἔμπαλιν παρηίδακοὐκ ἀσμένη τόνδ’ ἐξ ἐμοῦ δέχῃ λόγον;Μήδειααἰαῖ.Παιδαγωγόςτάδ’ οὐ ξυνῳδὰ τοῖσιν ἐξηγγελμένοις.