ἀλλά σ’ ὁ Μαίας πομπαῖος ἄναξπελάσειε δόμοις, ὧν τ’ ἐπίνοιανσπεύδεις κατέχων πράξειας, ἐπεὶγενναῖος ἀνήρ,Αἰγεῦ, παρ’ ἐμοὶ δεδόκησαι.Μήδειαὦ Ζεῦ Δίκη τε Ζηνὸς Ἡλίου τε φῶς,νῦν καλλίνικοι τῶν ἐμῶν ἐχθρῶν, φίλαι,γενησόμεσθα κεἰς ὁδὸν βεβήκαμεν·νῦν δ’ ἐλπὶς ἐχθροὺς τοὺς ἐμοὺς τείσειν δίκην.οὗτος γὰρ ἁνὴρ ᾗ μάλιστ’ ἐκάμνομενλιμὴν πέφανται τῶν ἐμῶν βουλευμάτων·ἐκ τοῦδ’ ἀναψόμεσθα πρυμνήτην κάλων,μολόντες ἄστυ καὶ πόλισμα Παλλάδος.ἤδη δὲ πάντα τἀμά σοι βουλεύματαλέξω· δέχου δὲ μὴ πρὸς ἡδονὴν λόγους.πέμψασ’ ἐμῶν τιν’ οἰκετῶν Ἰάσοναἐς ὄψιν ἐλθεῖν τὴν ἐμὴν αἰτήσομαι·μολόντι δ’ αὐτῷ μαλθακοὺς λέξω λόγους,ὡς καὶ δοκεῖ μοι ταὐτά, καὶ καλῶς ἔχεινγάμους τυράννων οὓς προδοὺς ἡμᾶς ἔχει·καὶ ξύμφορ’ εἶναι καὶ καλῶς ἐγνωσμένα.παῖδας δὲ μεῖναι τοὺς ἐμοὺς αἰτήσομαι,οὐχ ὡς λιποῦσ’ ἂν πολεμίας ἐπὶ χθονὸςἐχθροῖσι παῖδας τοὺς ἐμοὺς καθυβρίσαι,ἀλλ’ ὡς δόλοισι παῖδα βασιλέως κτάνω.πέμψω γὰρ αὐτοὺς δῶρ’ ἔχοντας ἐν χεροῖν,νύμφῃ φέροντας, τήνδε μὴ φυγεῖν χθόνα,λεπτόν τε πέπλον καὶ πλόκον χρυσήλατον·κἄνπερ λαβοῦσα κόσμον ἀμφιθῇ χροΐ,κακῶς ὀλεῖται πᾶς θ’ ὃς ἂν θίγῃ κόρης·