ζηλῶ σ’· ἐν ἀρχῇ πῆμα κοὐδέπω μεσοῖ.Παιδαγωγόςὦ μῶρος—εἰ χρὴ δεσπότας εἰπεῖν τόδε·ὡς οὐδὲν οἶδε τῶν νεωτέρων κακῶν.Τροφόςτί δ’ ἔστιν, ὦ γεραιέ; μὴ φθόνει φράσαι.Παιδαγωγόςοὐδέν· μετέγνων καὶ τὰ πρόσθ’ εἰρημένα.Τροφόςμή, πρὸς γενείου, κρύπτε σύνδουλον σέθεν·σιγὴν γάρ, εἰ χρή, τῶνδε θήσομαι πέρι.Παιδαγωγόςἤκουσά του λέγοντος, οὐ δοκῶν κλύειν,πεσσοὺς προσελθών, ἔνθα δὴ παλαίτατοιθάσσουσι, σεμνὸν ἀμφὶ Πειρήνης ὕδωρ,ὡς τούσδε παῖδας γῆς ἐλᾶν Κορινθίαςσὺν μητρὶ μέλλοι τῆσδε κοίρανος χθονὸςΚρέων. ὁ μέντοι μῦθος εἰ σαφὴς ὅδεοὐκ οἶδα· βουλοίμην δ’ ἂν οὐκ εἶναι τόδε.Τροφόςκαὶ ταῦτ’ Ἰάσων παῖδας ἐξανέξεταιπάσχοντας, εἰ καὶ μητρὶ διαφορὰν ἔχει;Παιδαγωγόςπαλαιὰ καινῶν λείπεται κηδευμάτων,κοὐκ ἔστ’ ἐκεῖνος τοῖσδε δώμασιν φίλος.Τροφόςἀπωλόμεσθ’ ἄρ’, εἰ κακὸν προσοίσομεννέον παλαιῷ, πρὶν τόδ’ ἐξηντληκέναι.Παιδαγωγόςἀτὰρ σύ γ’—οὐ γὰρ καιρὸς εἰδέναι τόδεδέσποιναν—ἡσύχαζε καὶ σίγα λόγον.Τροφόςὦ τέκν’, ἀκούεθ’ οἷος εἰς ὑμᾶς πατήρ;ὄλοιτο μὲν μή· δεσπότης γάρ ἐστ’ ἐμός·ἀτὰρ κακός γ’ ὢν ἐς φίλους ἁλίσκεται.Παιδαγωγόςτίς δ’ οὐχὶ θνητῶν; ἄρτι γιγνώσκεις τόδε,ὡς πᾶς τις αὑτὸν τοῦ πέλας μᾶλλον φιλεῖ,οἳ μὲν δικαίως, οἳ δὲ καὶ κέρδους χάριν,εἰ τούσδε γ’ εὐνῆς οὕνεκ’ οὐ στέργει πατήρ.Τροφόςἴτ’—εὖ γὰρ ἔσται—δωμάτων ἔσω, τέκνα.