φίλοισιν ἀπέστω.—ἀλλὰ βᾶσά νινδεῦρο πόρευσον οἴκωνἔξω· φίλα καὶ τάδ’ αὔδα.—σπεῦσον πρίν τι κακῶσαι τοὺς εἴσω·πένθος γὰρ μεγάλως τόδ’ ὁρμᾶται.

Τροφόςδράσω τάδ’· ἀτὰρ φόβος εἰ πείσωδέσποιναν ἐμήν·μόχθου δὲ χάριν τήνδ’ ἐπιδώσω.καίτοι τοκάδος δέργμα λεαίνηςἀποταυροῦται δμωσίν, ὅταν τιςμῦθον προφέρων πέλας ὁρμηθῇ.σκαιοὺς δὲ λέγων κοὐδέν τι σοφοὺςτοὺς πρόσθε βροτοὺς οὐκ ἂν ἁμάρτοις,οἵτινες ὕμνους ἐπὶ μὲν θαλίαιςἐπί τ’ εἰλαπίναις καὶ παρὰ δείπνοιςηὕροντο βίου τερπνὰς ἀκοάς·στυγίους δὲ βροτῶν οὐδεὶς λύπαςηὕρετο μούσῃ καὶ πολυχόρδοιςᾠδαῖς παύειν, ἐξ ὧν θάνατοιδειναί τε τύχαι σφάλλουσι δόμους.καίτοι τάδε μὲν κέρδος ἀκεῖσθαιμολπαῖσι βροτούς· ἵνα δ’ εὔδειπνοιδαῖτες, τί μάτην τείνουσι βοήν;τὸ παρὸν γὰρ ἔχει τέρψιν ἀφ’ αὑτοῦδαιτὸς πλήρωμα βροτοῖσιν.

Χορόςἰαχὰν ἄιον πολύστονον γόων,λιγυρὰ δ’ ἄχεα μογερὰ βοᾷτὸν ἐν λέχει προδόταν κακόνυμφον·θεοκλυτεῖ δ’ ἄδικα παθοῦσα