δέμας, οὐδὲ πατρὸς γεραιοῦ, ὃν ἔτεκον δʼ, οὐκ ἔτλαν ῥύεσθαι, σχετλίω, πολιὰν ἔχοντε χαίταν. σὺ δ’ ἐν ἥβᾳ νέᾳ προθανοῦσα φωτὸς οἴχῃ. τοιαύτας εἴη μοι κῦρσαι συνδυάδος φιλίας ἀλόχου· τοῦτο γὰρ ἐν βιότῳ σπάνιον μέρος· ἦ γὰρ ἂν ἔμοιγ’ ἄλυπος δι’ αἰῶνος ἂν ξυνείη.

Ἡρακλῆςξένοι, Φεραίας τῆσδε κωμῆται χθονός, Ἄδμητον ἐν δόμοισιν ἆρα κιγχάνω; Χορόςἔστ’ ἐν δόμοισι παῖς Φέρητος, Ἡράκλεις. ἀλλ’ εἰπὲ χρεία τίς σε Θεσσαλῶν χθόνα πέμπει, Φεραῖον ἄστυ προσβῆναι τόδε. ἩρακλῆςΤιρυνθίῳ πράσσω τιν’ Εὐρυσθεῖ πόνον. Χορόςκαὶ ποῖ πορεύῃ; τῷ προσέζευξαι πλάνῳ; ἩρακλῆςΘρῃκὸς τέτρωρον ἅρμα Διομήδους μέτα. Χορόςπῶς οὖν δυνήσῃ; μῶν ἄπειρος εἶ ξένου; Ἡρακλῆςἄπειρος· οὔπω Βιστόνων ἦλθον χθόνα. Χορόςοὐκ ἔστιν ἵππων δεσπόσαι σ’ ἄνευ μάχης. Ἡρακλῆςἀλλ’ οὐδ’ ἀπειπεῖν μὴν πόνους οἷόν τ’ ἐμοί. Χορόςκτανὼν ἄρ’ ἥξεις ἢ θανὼν αὐτοῦ μενεῖς. Ἡρακλῆςοὐ τόνδ’ ἀγῶνα πρῶτον ἂν δράμοιμ’ ἐγώ. Χορόςτί δ’ ἂν κρατήσας δεσπότην πλέον λάβοις; Ἡρακλῆςπώλους ἀπάξω κοιράνῳ Τιρυνθίῳ. Χορόςοὐκ εὐμαρὲς χαλινὸν ἐμβαλεῖν γνάθοις. Ἡρακλῆςεἰ μή γε πῦρ πνέουσι μυκτήρων ἄπο. Χορόςἀλλ’ ἄνδρας ἀρταμοῦσι λαιψηραῖς γνάθοις. Ἡρακλῆςθηρῶν ὀρείων χόρτον, οὐχ ἵππων, λέγεις.