ὁρῶ πρὸς ἀκταῖς ναὸς Ἑλλάδος σκάφος κώπης τ’ ἄνακτας σὺν στρατηλάτῃ τινὶ στείχοντας ἐς τόδ’ ἄντρον· ἀμφὶ δ’ αὐχέσι τεύχη φέρονται κενά, βορᾶς κεχρημένοι, κρωσσούς θ’ ὑδρηλούς. ὦ ταλαίπωροι ξένοι, τίνες ποτ’ εἰσίν; οὐκ ἴσασι δεσπότην Πολύφημον οἷός ἐστιν, ἄξενον στέγην τήνδ’ ἐμβεβῶτες καὶ Κυκλωπίαν γνάθον τὴν ἀνδροβρῶτα δυστυχῶς ἀφιγμένοι. ἀλλ’ ἥσυχοι γίγνεσθ’, ἵν’ ἐκπυθώμεθα πόθεν πάρεισι Σικελὸν Αἰτναῖον πάγον.Ὀδυσσεύςξένοι, φράσαιτ’ ἂν νᾶμα ποτάμιον πόθεν δίψης ἄκος λάβοιμεν, εἴ τέ τις θέλει βορὰν ὁδῆσαι ναυτίλοις κεχρημένοις; --τί χρῆμα; Βρομίου πόλιν ἔοιγμεν ἐσβαλεῖν· Σατύρων πρὸς ἄντροις τόνδ’ ὅμιλον εἰσορῶ. χαίρειν προσεῖπα πρῶτα τὸν γεραίτατον. Σιληνόςχαῖρ’, ὦ ξέν’, ὅστις δ’ εἶ φράσον πάτραν τε σήν. ὈδυσσεύςἼθακος Ὀδυσσεύς, γῆς Κεφαλλήνων ἄναξ. Σιληνόςοἶδ’ ἄνδρα, κρόταλον δριμύ, Σισύφου γένος. Ὀδυσσεύςἐκεῖνος οὗτός εἰμι· λοιδόρει δὲ μή· Σιληνόςπόθεν Σικελίαν τήνδε ναυστολῶν πάρει;Ὀδυσσεύςἐξ Ἰλίου γε κἀπὸ Τρωικῶν πόνων. Σιληνόςπῶς; πορθμὸν οὐκ ᾔδησθα πατρῴας χθονός; Ὀδυσσεύςἀνέμων θύελλαι δεῦρό μ’ ἥρπασαν βίᾳ. Σιληνόςπαπαῖ· τὸν αὐτὸν δαίμον’ ἐξαντλεῖς ἐμοί. Ὀδυσσεύςἦ καὶ σὺ δεῦρο πρὸς βίαν ἀπεστάλης;Σιληνόςλῃστὰς διώκων οἳ Βρόμιον ἀνήρπασαν. Ὀδυσσεύςτίς δ’ ἥδε χώρα καὶ τίνες ναίουσί νιν; ΣιληνόςΑἰτναῖος ὄχθος Σικελίας ὑπέρτατος.