ἡδέως ἠμύστισα. Κύκλωψλάβ’, ὦ ξέν’, αὐτὸς οἰνοχόος τέ μοι γενοῦ.Ὀδυσσεύςγιγνώσκεται γοῦν ἡ ἄμπελος τἠμῇ χερί. Κύκλωψφέρ’ ἔγχεόν νυν.Ὀδυσσεύςἐγχέω, σίγα μόνον. Κύκλωψχαλεπὸν τόδ’ εἶπας, ὅστις ἂν πίνῃ πολύν. Ὀδυσσεύςἰδοὺ λαβὼν ἔκπιθι καὶ μηδὲν λίπῃς. συνεκθανεῖν δὲ σπῶντα χρὴ τῷ πώματι.Κύκλωψπαπαῖ, σοφόν γε τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου. Ὀδυσσεύςκἂν μὲν σπάσῃς γε δαιτὶ πρὸς πολλῇ πολύν, τέγξας ἄδιψον νηδύν, εἰς ὕπνον βαλεῖ, ἢν δ’ ἐλλίπῃς τι, ξηρανεῖ σ’ ὁ Βάκχιος. Κύκλωψἰοὺ ἰού, ὡς ἐξένευσα μόγις· ἄκρατος ἡ χάρις. ὁ δ’ οὐρανός μοι συμμεμιγμένος δοκεῖ τῇ γῇ φέρεσθαι, τοῦ Διός τε τὸν θρόνον λεύσσω, τὸ πᾶν τε δαιμόνων ἁγνὸν σέβας. —οὐκ ἂν φιλήσαιμ’·—αἱ Χάριτες πειρῶσί με.— ἅλις Γανυμήδην τόνδ’ ἔχων ἀναπαύσομαι. κάλλιστα, νὴ τὰς Χάριτας. —ἥδομαι δέ πως τοῖς παιδικοῖσι μᾶλλον ἢ τοῖς θήλεσιν.Σιληνόςἐγὼ γὰρ ὁ Διός εἰμι Γανυμήδης, Κύκλωψ; Κύκλωψναὶ μὰ Δί’, ὃν ἁρπάζω γ’ ἐγὼ ’κ τοῦ Δαρδάνου. Σιληνόςἀπόλωλα, παῖδες· σχέτλια πείσομαι κακά. Κύκλωψμέμφῃ τὸν ἐραστὴν κἀντρυφᾷς πεπωκότι; Σιληνόςοἴμοι· πικρότατον οἶνον ὄψομαι τάχα. Ὀδυσσεύςἄγε δή, Διονύσου παῖδες, εὐγενῆ τέκνα,