οὔκ, ἀλλ’ ἔμ’ οὗτος ἔκυσεν, ὅτι καλὸν βλέπω. Κύκλωψκλαύσῃ, φιλῶν τὸν οἶνον οὐ φιλοῦντά σε. Σιληνόςναὶ μὰ Δί’, ἐπεί μού φησ’ ἐρᾶν ὄντος καλοῦ. Κύκλωψἔγχει, πλέων δὲ τὸν σκύφον. δίδου μόνον. Σιληνόςπῶς οὖν κέκραται; φέρε διασκεψώμεθα. Κύκλωψἀπολεῖς· δὸς οὕτως. Σιληνόςναὶ μὰ Δί’ οὐ πρὶν ἄν γέ σε στέφανον ἴδω λαβόντα γεύσωμαί τ’ ἔτι . . .Κύκλωψὦ οἰνοχόος ἄδικος.Σιληνόςοὐ μὰ Δί’, ἀλλ’ ὦ οἶνος γλυκύς. ἀπομυκτέον δέ σοί ἐστιν ὡς λήψῃ πιεῖν. Κύκλωψἰδού, καθαρὸν τὸ χεῖλος αἱ τρίχες τέ μου. Σιληνόςθές νυν τὸν ἀγκῶν’ εὐρύθμως, κᾆτ’ ἔκπιε, ὥσπερ μ’ ὁρᾷς πίνοντα—χὥσπερ οὐκ ἐμέ. Κύκλωψἆ ἆ, τί δράσεις; Σιληνόςἡδέως ἠμύστισα. Κύκλωψλάβ’, ὦ ξέν’, αὐτὸς οἰνοχόος τέ μοι γενοῦ.Ὀδυσσεύςγιγνώσκεται γοῦν ἡ ἄμπελος τἠμῇ χερί. Κύκλωψφέρ’ ἔγχεόν νυν.Ὀδυσσεύςἐγχέω, σίγα μόνον. Κύκλωψχαλεπὸν τόδ’ εἶπας, ὅστις ἂν πίνῃ πολύν. Ὀδυσσεύςἰδοὺ λαβὼν ἔκπιθι καὶ μηδὲν λίπῃς. συνεκθανεῖν δὲ σπῶντα χρὴ τῷ πώματι.Κύκλωψπαπαῖ, σοφόν γε τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου. Ὀδυσσεύςκἂν μὲν σπάσῃς γε δαιτὶ πρὸς πολλῇ πολύν, τέγξας ἄδιψον νηδύν, εἰς ὕπνον βαλεῖ, ἢν δ’ ἐλλίπῃς τι, ξηρανεῖ σ’ ὁ Βάκχιος. Κύκλωψἰοὺ ἰού, ὡς ἐξένευσα μόγις· ἄκρατος ἡ χάρις. ὁ δ’ οὐρανός μοι συμμεμιγμένος δοκεῖ