καὶ πρός γε θάλπος ἡλίου πίνειν καλόν. κλίθητί νύν μοι πλευρὰ θεὶς ἐπὶ χθονός.Κύκλωψἰδού. τί δῆτα τὸν κρατῆρ’ ὄπισθέ μου τίθης; Σιληνόςὡς μὴ παριών τις καταβάλῃ.Κύκλωψ πίνειν μὲν οὖνκλέπτων σὺ βούλῃ· κάτθες αὐτὸν ἐς μέσον. σὺ δ’, ὦ ξέν’, εἰπὲ τοὔνομ’ ὅ τι σε χρὴ καλεῖν. ὈδυσσεύςΟὖτιν· χάριν δὲ τίνα λαβών σ’ ἐπαινέσω; Κύκλωψπάντων σ’ ἑταίρων ὕστερον θοινάσομαι. Σιληνόςκαλόν γε τὸ γέρας τῷ ξένῳ δίδως, Κύκλωψ. Κύκλωψοὗτος, τί δρᾷς; τὸν οἶνον ἐκπίνεις λάθρᾳ; Σιληνόςοὔκ, ἀλλ’ ἔμ’ οὗτος ἔκυσεν, ὅτι καλὸν βλέπω. Κύκλωψκλαύσῃ, φιλῶν τὸν οἶνον οὐ φιλοῦντά σε. Σιληνόςναὶ μὰ Δί’, ἐπεί μού φησ’ ἐρᾶν ὄντος καλοῦ. Κύκλωψἔγχει, πλέων δὲ τὸν σκύφον. δίδου μόνον. Σιληνόςπῶς οὖν κέκραται; φέρε διασκεψώμεθα. Κύκλωψἀπολεῖς· δὸς οὕτως. Σιληνόςναὶ μὰ Δί’ οὐ πρὶν ἄν γέ σε στέφανον ἴδω λαβόντα γεύσωμαί τ’ ἔτι . . .Κύκλωψὦ οἰνοχόος ἄδικος.Σιληνόςοὐ μὰ Δί’, ἀλλ’ ὦ οἶνος γλυκύς. ἀπομυκτέον δέ σοί ἐστιν ὡς λήψῃ πιεῖν. Κύκλωψἰδού, καθαρὸν τὸ χεῖλος αἱ τρίχες τέ μου. Σιληνόςθές νυν τὸν ἀγκῶν’ εὐρύθμως, κᾆτ’ ἔκπιε, ὥσπερ μ’ ὁρᾷς πίνοντα—χὥσπερ οὐκ ἐμέ. Κύκλωψἆ ἆ, τί δράσεις;