διδοὺς δὲ τοῖς φίλοισι χρησιμώτερος. Ὀδυσσεύςπυγμὰς ὁ κῶμος λοίδορόν τ’ ἔριν φιλεῖ.Κύκλωψμεθύω μέν, ἔμπας δ’ οὔτις ἂν ψαύσειέ μου. Ὀδυσσεύςὦ τᾶν, πεπωκότ’ ἐν δόμοισι χρὴ μένειν. Κύκλωψἠλίθιος ὅστις μὴ πιὼν κῶμον φιλεῖ. Ὀδυσσεύςὃς δ’ ἂν μεθυσθείς γ’ ἐν δόμοις μείνῃ, σοφός. Κύκλωψτί δρῶμεν, ὦ Σιληνέ; σοὶ μένειν δοκεῖ; Σιληνόςδοκεῖ. τί γὰρ δεῖ συμποτῶν ἄλλων, Κύκλωψ; Κύκλωψκαὶ μὴν λαχνῶδές τ’ οὖδας ἀνθηρᾶς χλόης . . . .