σίγα σίγα. καὶ δὴ μεθύων ἄχαριν κέλαδον μουσιζόμενος σκαιὸς ἀπῳδὸς καὶ κλαυσόμενος χωρεῖ πετρίνων ἔξω μελάθρων φέρε νιν κώμοις παιδεύσωμεν τὸν ἀπαίδευτον· πάντως μέλλει τυφλὸς εἶναι.

Ημιχ. Χορόςμάκαρ ὅστις εὐιάζει βοτρύων φίλαισι πηγαῖς