κώμου μὲν αὐτὸν τοῦδ’ ἀπαλλάξαι, λέγων ὡς οὐ Κύκλωψι πῶμα χρὴ δοῦναι τόδε, μόνον δ’ ἔχοντα βίοτον ἡδέως ἄγειν. ὅταν δ’ ὑπνώσσῃ Βακχίου νικώμενος ἀκρεμὼν ἐλαίας ἔστιν ἐν δόμοισί τις, ὃν φασγάνῳ ’γὼ τῷδ’ ἀποξύνας ἄκρον, ἐς πῦρ καθήσω· κᾆθ’, ὅταν κεκαυμένον ἴδω νιν, ἄρας θερμὸν ἐς μέσην βαλῶ Κύκλωπος ὄψιν, ὄμμα τ’ ἐκτήξω πυρί.