κρεῶν κεχαρμένος βορᾷ. Χορός Νηλής, ὦ τλᾶμον, ὅστις δωμάτων ἐφεστίους ξενικοὺς ἱκτῆρας ἐκθύει δόμων, ἑφθά τε δαινύμενος, μυσαροῖσί τ’ ὀδοῦσιν κόπτων βρύκων ἀνθρώπων θέρμ’ ἀπ’ ἀνθράκων κρέα, Χορός Μή μοι μὴ προσδίδου· μόνος μόνῳ γέμιζε πορθμίδος σκάφος.