κλῳῷ τριπήχει, κᾆτα τὸν ὀφθαλμὸν μέσον τὰ σπλάγχν’ ἔφασκον ἐξαμήσεσθαι βίᾳ, μάστιγί τ’ εὖ τὸ νῶτον ἀποθλίψειν σέθεν,κἄπειτα συνδήσαντες ἐς θἁδώλια τῆς νηὸς ἐμβαλόντες ἀποδώσειν τινὶ πέτρους μοχλεύειν, ἢ ’ς μυλῶνα καταβαλεῖν.Κύκλωψἄληθες; οὔκουν κοπίδας ὡς τάχιστ’ ἰὼν θήξεις μαχαίρας καὶ μέγαν φάκελον ξύλων